عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص الْحُمَّى رَائِدُ الْمَوْتِ وَ سِجْنُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ وَ حَرُّهَا مِنْ جَهَنَّمَ وَ هِيَ حَظُّ كُلِّ مُؤْمِنٍ مِنَ النَّارِ وَ نِعْمَ الْوَجَعُ الْحُمَّى تُعْطِي كُلَّ عُضْوٍ حَقَّهُ مِنَ الْبَلَاءِ وَ لَا خَيْرَ فِيمَنْ لَا يُبْتَلَى وَ إِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذَا حُمَّ حُمَّةً وَاحِدَةً تَنَاثَرَتْ عَنْهُ الذُّنُوبُ كَوَرَقِ الشَّجَرِ فَإِنْ أَنَّ عَلَى فِرَاشٍ فَأَنِينُهُ تَسْبِيحٌ وَ صِيَاحُهُ تَهْلِيلٌ وَ تَقَلُّبُهُ فِي فِرَاشِهِ كَمَنْ يَضْرِبُ بِسَيْفِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَإِنْ أَقْبَلَ يَعْبُدُ اللَّهَ فِي مَرَضِهِ كَانَ مَغْفُوراً لَهُ وَ طُوبَى لَهُ وَ حُمَّى لَيْلَةٍ كَفَّارَةُ سَنَةٍ لِأَنَّ أَلَمَهَا يَبْقَى فِي الْجَسَدِ سَنَةً فَهِيَ كَفَّارَةٌ لِمَا قَبْلَهَا وَ لِمَا بَعْدَهَا وَ مَنِ اشْتَكَى لَيْلَةً فَقَبِلَهَا بِقَبُولِهَا وَ أَدَّى شُكْرَهَا كَانَتْ لَهُ كَفَّارَةَ سِتِّينَ سَنَةً لِقَبُولِهَا وَ مِنَّةً لِصَبْرِهِ عَلَيْهَا وَ الْمَرَضُ لِلْمُؤْمِنِ تَطْهِيرٌ وَ رَحْمَةٌ وَ لِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ وَ لَعْنَةٌ وَ لَا يَزَالُ الْمَرَضُ بِالْمُؤْمِنِ حَتَّى لَا يَبْقَى عَلَيْهِ ذَنْبٌ وَ صُدَاعُ لَيْلَةٍ تَحُطُّ كُلَّ خَطِيئَةٍ إِلَّا الْكَبَائِر
حضرت ابى عبد اللَّه عليه السّلام فرمود كه رسول خدا فرموده است: تب جاسوس مرگست و زندان خداست در روى زمين و گرمى تب از دوزخ است و اين بهره هر مؤمنيست از آتش و نيكو دردى است تب هر عضوى از بدن را بهره خودش را از بلا ميدهد و نيست خيرى در كسى كه گرفتار و مبتلا نشود و همانا مؤمن چون يك مرتبه تب كند گناهانش مانند برگ درخت ميريزد.
پس اگر در بستر مرض ناله‏اى كند آن ناله در حكم تسبيح پروردگار است و اگر فرياد كشد فريادش ثواب لا اله الا اللَّه دارد و در بسترش كه از پهلوئى بپهلوى ديگر ميغلطد مانند سربازيست كه در راه خدا شمشير ميزند و اگر در حال مرض عبادت خدا را بكندآمرزيده مى‏شود،پ و تب يك شب كفاره گناه يك سال است زيرا كه درد تب يك سال در بدن باقى ميماند و آن كفاره گناهان گذشته و آينده‏اش ميباشد و هر كس كه يك شب بيمار شود و آن بيمارى را با آغوش باز بپذيرد و سپاسگزاريش را ادا كند برايش كفاره گناه شصت سال گناه است بواسطه قبول كردن مرض و يك سال هم براى صبر در بيمارى باشد و بيمارى براى مؤمن پاكى و رحمت است و براى كافران عذاب و نفرين است و هميشه مؤمن هم آغوش بيماريست تا زمانى كه گناهى بر او باقى نماند و درد سر يك شب تمام گناهان را بر طرف ميكند جز گناهان بزرگ‏
إرشاد القلوب إلى الصواب    ج‏1    ص : 43