آبرویت را گرو گذار
المجالس للمفيد بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنِ ابْنِ مَهْزِيَارَ عَنْ فَضَالَةَ عَنْ أَبَانٍ عَنِ ابْنِ سَيَابَةَ عَنِ النُّعْمَانِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ علیه السلام قَالَ مَنْ تَفَقَّدَ تُفُقِّدَ وَ مَنْ لَا يُعِدَّ الصَّبْرَ لِفَوَاجِعِ الدَّهْرِ يَعْجِزْ- وَ إِنْ قَرَّضْتَ النَّاسَ قَرَّضُوكَ وَ إِنْ تَرَكْتَهُمْ لَمْ يَتْرُكُوكَ- قَالَ فَكَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ أَقْرِضْهُمْ مِنْ عِرْضِكَ لِيَوْمِ فَاقَتِكَ وَ فَقْرِك
بسندش از امام باقر (علیه السلام) فرمود:
هر كه جويا شود، جويايش شوند، و هر كه شكيبائى خود را براى آسيبهاى روزگار آماده نكند، درماند، اگر بمردم وام دهى، وامت دهند، و اگر واشان نهى، ترا واننهند، راوى گفت: پس چه كار كنم؟ فرمود: آبرويت را گروگذار برایشان، براى روز نياز و نداريت
بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ج71 ص : 154