اینگونه نماز بخوان...

 قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام:

إِذَا صَلَّيْتَ صَلَاةً فَصَلِّهَا لِوَقْتِهَا صَلَاةَ مُوَدِّعٍ يَخَافُ أَنْ لَا يَعُودَ إِلَيْهَا أَبَداً ثُمَّ اضْرِبْ بِبَصَرِكَ إِلَى مَوْضِعِ سُجُودِكَ فَلَوْ تَعْلَمُ مَنْ عَنْ يَمِينِكَ وَ شِمَالِكَ لَأَحْسَنْتَ صَلَاتَكَ وَ اعْلَمْ أَنَّكَ قُدَّامَ مَنْ يَرَاكَ وَ لَا تَرَاه

(مكارم الأخلاق    ص : 300 )‏

امام صادق علیه السلام می فرمایند: چون خواهى نماز بخوانى مانند كسى بخوان كه با نماز وداع ميكند، چنانچه كه گويا ديگر پس از آن به نمازى موفّق نخواهى شد، و چشمت را بجاى سجده بدوز، كه اگر بدانى چه كسى در چپ و راست تواست خوب نماز خواهى كرد، و بدان كه تو در برابر كسى ايستاده‏اى كه تو را مى‏بيند و تو او را نمى‏بينى‏

ندای ملک

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَا مِنْ صَلَاةٍ يَحْضُرُ وَقْتُهَا إِلَّا نَادَى مَلَكٌ بَيْنَ يَدَيِ النَّاسِ أَيُّهَا النَّاسُ قُومُوا إِلَى نِيرَانِكُمُ الَّتِي أَوْقَدْتُمُوهَا عَلَى ظُهُورِكُمْ فَأَطْفِئُوهَا بِصَلَاتِكُم‏

از امام صادق علیه السلام پيغمبر (ص) فرمود:

هيچ نمازى وقتش فرا نميرسد مگر آنكه ملكى ندا مى‏كند: (اى مردم برخيزيد براى آتشهائى كه (با گناه) براى خود افروخته‏ايد، و آنها را با اداء نماز خاموش سازيد)

مكارم الأخلاق  .  ص : 300

جواب خدا را می دهیم ؟

وَ قَالَ  صلى الله عليه و اله: أَنَّهُ إِذَا كَانَ آخِرُ اللَّيْلِ يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى هَلْ مِنْ دَاعٍ فَأُجِيبَهُ هَلْ مِنْ سَائِلٍ فَأُعْطِيَهُ سُؤَالَهُ هَلْ مِنْ مُسْتَغْفِرٍ فَأَغْفِرَ لَهُ هَلْ مِنْ تَائِبٍ فَأَتُوبَ عَلَيْه‏
روايت شد: چون آخر شب مى‏شود خداى متعال مى‏فرمايد آيا كسى هست دعا كند تا او را اجابت كنم؟ آيا كسى هست سؤال كند تا به او عطا كنم؟ آيا كسى هست از من طلب آمرزش كند تا او را بيامرزم؟ آيا توبه‏ كننده‏اى هست تا توبه او را قبول نمايم.
إرشاد القلوب إلى الصواب    ج‏1    60    الباب الثالث عشر في المبادرة في العمل .....  ص : 49

بشنو از خدا

وَ قَالَ صلی الله علیه و اله:

يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى مَنْ أَحْدَثَ وَ لَمْ يَتَوَضَّأْ فَقَدْ جَفَانِي وَ مَنْ أَحْدَثَ وَ تَوَضَّأَ وَ لَمْ يُصَلِّ رَكْعَتَيْنِ وَ لَمْ يَدْعُنِي فَقَدْ جَفَانِي وَ مَنْ أَحْدَثَ وَ تَوَضَّأَ وَ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَ دَعَانِي فَلَمْ أُجِبْهُ فِيمَا يَسْأَلُ عَنْ أَمْرِ دِينِهِ وَ دُنْيَاهُ فَقَدْ جَفَوْتُهُ وَ لَسْتُ بِرَبٍّ جَاف‏

پيغمبر- صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم- فرمود: خداى متعال جلّت عظمته مى ‏فرمايد: كسى كه حدثى از او سر زند و وضو نسازد به من جفا كرده. و كسى كه حدثى از او سر زند و وضو بسازد و دو ركعت نماز به جا نياورد و مرا نخواند و دعا نكند پس به تحقيق به من جفا كرده. و كسى كه حدثى از او سر زند و وضو تجديد كند و دو ركعت نماز به جا آورد و دعا كند و مرا بخواند پس من او را در آنچه از امر دين و دنيا سؤال مى‏كند اجابت نكنم به تحقيق من به او جفا كرده‏ام و من خداى جفا كار و ظالم نيستم. نتيجه اين كه دعاى او را اجابت خواهم كرد.
إرشاد القلوب إلى الصواب    ج‏1   .  ص : 49

چهار خصلت بیماران

َ

قَالَ رَسُولُ اللَّه ص لِلْمَرِيضِ فِي مَرَضِهِ أَرْبَعُ خِصَالٍ يُرْفَعُ عَنْهُ الْقَلَمُ وَ يَأْمُرُ اللَّهُ الْمَلَكَ أَنْ يَكْتُبَ لَهُ نَوَالَ مَا كَانَ يَعْمَلُهُ فِي صِحَّتِهِ وَ تَسَاقَطَتْ ذُنُوبُهُ كَمَا يَتَسَاقَطُ وَرَقُ الشَّجَرِ وَ مَنْ عَادَ مَرِيضاً لَمْ يَسْأَلِ اللَّهَ تَعَالَى شَيْئاً إِلَّا أَعْطَاهُ وَ يُوحِي اللَّهُ تَعَالَى إِلَى مَلَكِ الشِّمَالِ لَا تَكْتُبْ عَلَى عَبْدِي مَا دَامَ فِي وَثَاقِي شَيْئاً وَ إِلَى مَلَكِ الْيَمِينِ أَنِ اجْعَلْ أَنِينَهُ حَسَنَاتٍ وَ أَنَّ الْمَرَضَ يُنَقِّي الْجَسَدَ مِنَ الذُّنُوبِ كَمَا يُنَقِّي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَ إِذَا مَرِضَ الصَّغِيرُ كَانَ مَرَضُهُ كَفَّارَةً لِوَالِدَيْه‏

 حضرت رسول فرموده است: كه براى مؤمن در مرضش چهار خصلت است: قلم از او برداشته مى‏شود و خدا بفرشتگان امر ميكند كه برايش بنويسند همان ثوابى كه در حال تندرستى انجام داده و گناهانش ميريزد آنچنان كه برگ درخت ميريزد و هر كس مريضى را ديدن كند از خدا چيزى نخواهد مگر اينكه باو ببخشد و خدا بفرشته دست چپ او فرمان ميدهد كه بر بنده من گناهى ننويسى تا زمانى كه در حفظ و نگهبانى من است و بفرشته دست راست دستور ميدهد كه نالش او را حسنه قرار ده، بيمارى بدن را از گناه خالى ميكند آنچنان كه دم آهنگر آهن را صاف ميكند و هر گاه بچه كوچك مريض شود كفاره گناه پدر و مادر باشد

إرشاد القلوب إلى الصواب    ج‏1     ص : 43

تب هم ثواب دارد

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص الْحُمَّى رَائِدُ الْمَوْتِ وَ سِجْنُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ وَ حَرُّهَا مِنْ جَهَنَّمَ وَ هِيَ حَظُّ كُلِّ مُؤْمِنٍ مِنَ النَّارِ وَ نِعْمَ الْوَجَعُ الْحُمَّى تُعْطِي كُلَّ عُضْوٍ حَقَّهُ مِنَ الْبَلَاءِ وَ لَا خَيْرَ فِيمَنْ لَا يُبْتَلَى وَ إِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذَا حُمَّ حُمَّةً وَاحِدَةً تَنَاثَرَتْ عَنْهُ الذُّنُوبُ كَوَرَقِ الشَّجَرِ فَإِنْ أَنَّ عَلَى فِرَاشٍ فَأَنِينُهُ تَسْبِيحٌ وَ صِيَاحُهُ تَهْلِيلٌ وَ تَقَلُّبُهُ فِي فِرَاشِهِ كَمَنْ يَضْرِبُ بِسَيْفِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَإِنْ أَقْبَلَ يَعْبُدُ اللَّهَ فِي مَرَضِهِ كَانَ مَغْفُوراً لَهُ وَ طُوبَى لَهُ وَ حُمَّى لَيْلَةٍ كَفَّارَةُ سَنَةٍ لِأَنَّ أَلَمَهَا يَبْقَى فِي الْجَسَدِ سَنَةً فَهِيَ كَفَّارَةٌ لِمَا قَبْلَهَا وَ لِمَا بَعْدَهَا وَ مَنِ اشْتَكَى لَيْلَةً فَقَبِلَهَا بِقَبُولِهَا وَ أَدَّى شُكْرَهَا كَانَتْ لَهُ كَفَّارَةَ سِتِّينَ سَنَةً لِقَبُولِهَا وَ مِنَّةً لِصَبْرِهِ عَلَيْهَا وَ الْمَرَضُ لِلْمُؤْمِنِ تَطْهِيرٌ وَ رَحْمَةٌ وَ لِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ وَ لَعْنَةٌ وَ لَا يَزَالُ الْمَرَضُ بِالْمُؤْمِنِ حَتَّى لَا يَبْقَى عَلَيْهِ ذَنْبٌ وَ صُدَاعُ لَيْلَةٍ تَحُطُّ كُلَّ خَطِيئَةٍ إِلَّا الْكَبَائِر
حضرت ابى عبد اللَّه عليه السّلام فرمود كه رسول خدا فرموده است: تب جاسوس مرگست و زندان خداست در روى زمين و گرمى تب از دوزخ است و اين بهره هر مؤمنيست از آتش و نيكو دردى است تب هر عضوى از بدن را بهره خودش را از بلا ميدهد و نيست خيرى در كسى كه گرفتار و مبتلا نشود و همانا مؤمن چون يك مرتبه تب كند گناهانش مانند برگ درخت ميريزد.
پس اگر در بستر مرض ناله‏اى كند آن ناله در حكم تسبيح پروردگار است و اگر فرياد كشد فريادش ثواب لا اله الا اللَّه دارد و در بسترش كه از پهلوئى بپهلوى ديگر ميغلطد مانند سربازيست كه در راه خدا شمشير ميزند و اگر در حال مرض عبادت خدا را بكندآمرزيده مى‏شود،پ و تب يك شب كفاره گناه يك سال است زيرا كه درد تب يك سال در بدن باقى ميماند و آن كفاره گناهان گذشته و آينده‏اش ميباشد و هر كس كه يك شب بيمار شود و آن بيمارى را با آغوش باز بپذيرد و سپاسگزاريش را ادا كند برايش كفاره گناه شصت سال گناه است بواسطه قبول كردن مرض و يك سال هم براى صبر در بيمارى باشد و بيمارى براى مؤمن پاكى و رحمت است و براى كافران عذاب و نفرين است و هميشه مؤمن هم آغوش بيماريست تا زمانى كه گناهى بر او باقى نماند و درد سر يك شب تمام گناهان را بر طرف ميكند جز گناهان بزرگ‏
إرشاد القلوب إلى الصواب    ج‏1    ص : 43

ماه رجب و نماز شب و لا اله ا لا الله

َ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ ص قَالَ صَلَاةُ اللَّيْلِ سِرَاجٌ لِصَاحِبِهَا فِي ظُلْمَةِ الْقَبْرِ وَ قَوْلُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَطْرُدُ الشَّيْطَانَ عَنْ قَائِلِهَا

و فرمود: نماز شب به صورت چراغى در قبر براى خواننده‏اش در مى‏آيد و هر كس لا اله الا اللَّه بگويد، شيطان از او دور شود
إرشاد القلوب إلى الصواب    ج‏1  .  ص : 187

چه کم هایی که زیاد است!

قَالَ‏پ الْإِمَامُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّادِقُ عَلَيْهِمَا السَّلَامُ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ لِأَصْحَابِهِ ذَاتَ يَوْمٍ: أَ رَأَيْتُمْ لَوْ جَمَعْتُمْ مَا عِنْدَكُمْ مِنَ الثِّيَابِ وَ الْآنِيَةِ  ثُمَّ وَضَعْتُمْ بَعْضَهُ عَلَى  بَعْضٍ أَ كُنْتُمْ تَرَوْنَهُ يَبْلُغُ السَّمَاءَ؟فَقَالُوا: لَا، يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ: يَقُولُ أَحَدُكُمْ إِذَا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ:  «سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ» «ثَلَاثِينَ مَرَّةً» فَهُنَّ يَدْفَعْنَ الْهَدْمَ وَ الْغَرَقَ، وَ الْحَرَقَ، وَ التَّرَدِّيَ فِي الْبِئْرِ، وَ أَكْلَ السَّبُعِ، وَ مِيتَةَ السَّوْءِ، وَ الْبَلِيَّةَ الَّتِي نَزَلَتْ عَلَى الْعَبْدِ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ، وَ هُنَّ الْمُعَقِّبَاتُ

از امام صادق عليه السّلام روايت شده است كه فرمود:
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در يك روزى به اصحابش فرمود: خبر دهيد مرا كه اگر همه لباسها و ظرفهايى كه نزد شماست جمع مى‏كرديد سپس آنها را بر روى هم مى‏گذاشتيد آيا پنداريد كه به آسمان مى‏رسيديد؟گفتند، نه، اى پيامبر خدا.

فرمود: يكى از شما كه از نمازش فارغ شد سى بار بگويد: «سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله إلّا اللَّه و اللَّه اكبر»

 [اين دعا]، ويرانى، غرق شدن، سوختن، سقوط در چاه، طعمه درندگان شدن، مردن بد و بلاى وارد بر بنده در اين روز را از او برطرف مى‏گرداند.
و اين دعاى تعقيبات نماز است.

« عَنْهُ الْبِحَارُ: 86/ 31 ح 36 وَ مُسْتَدْرَكِ الْوَسَائِلِ: 1/ 340 ح 1 وَ 2.».(الأربعون حديثا-نويسنده: شهيد اول- ص  50- الحديث الحادي و العشرون(21))

جایگاه قران نزد مومن

َ

قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ علیه السلام مَادِحاً لِلْمُؤْمِنِ الْعَامِلِ بِهِ(القرآن) قَدْ أَلْزَمَ الْكِتَابَ زِمَامَهُ أَمَامَهُ فَهُوَ قَائِدُهُ وَ دَلِيلُهُ يَحُلُّ حَيْثُ حَلَّ ثَقَلُهُ وَ يَنْزِلُ حَيْثُ كَانَ مَنْزِلُهُ وَ لَا يَدَعُ لِلْخَيْرِ غَايَةً إِلَّا أَمَّهَا وَ لَا مَنْزِلَةً إِلَّا قَصَدَهَا

حضرت امير المؤمنين- عليه السّلام- در مدح مؤمنى كه به قرآن عمل مى‏كند چنين فرموده:

هميشه ملازم قرآن است قرآن را امام و پيشواى خود قرار داده و اختيار خود را به او داده و قرآن قائد و دليل اوست كه از هر طرف او مى‏رود آن مؤمن نيز به دنبال او حركت مى‏كند در جايى كه قرآن به او دستور دهد بار خود را فرود مى‏آورد و جايى را كه او معين كند و منزل و مسكن مى‏سازد و هيچ خيرى را وانمى‏گذارد مگر اين كه آن را قصد مى‏كند و هيچ منزلت و مقامى نيست مگر اين كه قصد آن مى‏كند

(إرشاد القلوب إلى الصواب    ج‏1    - ص 8)

ویژگی عام پیامبران

امام صادق عليه السلام :

إِنَّ اللّه  عَزَّوَجَلَّ لَم يَبعَث نَبيّا إِلاّ بِصِدقِ الحَديثِ وَأَداءِ المانَةِ إِلَى البَرِّ وَالفاجِرِ؛

خداى عزوجل هيچ پيامبرى را نفرستاد، مگر با راستگويى، و برگرداندن امانت به نيكوكار و يا بدكار.

كافى، ج2، ص104، ح1

کمترینش بهشت است

عَنِ النَّبِيِّ صلی الله علیه و اله قَالَ :

مَنْ قَضَى لِمُؤْمِنٍ حَاجَةً قَضَى اللَّهُ لَهُ حَوَائِجَ كَثِيرَةً- أَدْنَاهُنَّ الْجَنَّة

 از پيغمبر (ص) فرمود: هر كه حاجت مؤمنى را برآورد خدا حوائج بسيار از او برآورد كه كمترشان بهشت است‏

(بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار    ج‏71    ص : 283   و قرب الاسناد ص 56 و 57.)