نور

َ

قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ علیه السلام مَادِحاً لِلْمُؤْمِنِ الْعَامِلِ بِهِ(القرآن) قَدْ أَلْزَمَ الْكِتَابَ زِمَامَهُ أَمَامَهُ فَهُوَ قَائِدُهُ وَ دَلِيلُهُ يَحُلُّ حَيْثُ حَلَّ ثَقَلُهُ وَ يَنْزِلُ حَيْثُ كَانَ مَنْزِلُهُ وَ لَا يَدَعُ لِلْخَيْرِ غَايَةً إِلَّا أَمَّهَا وَ لَا مَنْزِلَةً إِلَّا قَصَدَهَا

حضرت امير المؤمنين- عليه السّلام- در مدح مؤمنى كه به قرآن عمل مى‏كند چنين فرموده:

هميشه ملازم قرآن است قرآن را امام و پيشواى خود قرار داده و اختيار خود را به او داده و قرآن قائد و دليل اوست كه از هر طرف او مى‏رود آن مؤمن نيز به دنبال او حركت مى‏كند در جايى كه قرآن به او دستور دهد بار خود را فرود مى‏آورد و جايى را كه او معين كند و منزل و مسكن مى‏سازد و هيچ خيرى را وانمى‏گذارد مگر اين كه آن را قصد مى‏كند و هيچ منزلت و مقامى نيست مگر اين كه قصد آن مى‏كند

(إرشاد القلوب إلى الصواب    ج‏1    - ص 8)