ملاک

الكافي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنِ ابْنِ عِيسَى عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ‏پ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَجَّاجِ قَالَ ذُكِرَ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع الْبَلَاءُ وَ مَا يَخُصُّ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ الْمُؤْمِنَ فَقَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه واله:

مَنْ أَشَدُّ النَّاسِ بَلَاءً فِي الدُّنْيَا فَقَالَ النَّبِيُّونَ ثُمَّ الْأَمْثَلُ فَالْأَمْثَلُ وَ يُبْتَلَى الْمُؤْمِنُ بَعْدُ عَلَى قَدْرِ إِيمَانِهِ وَ حُسْنِ أَعْمَالِهِ فَمَنْ صَحَّ إِيمَانُهُ وَ حَسُنَ عَمَلُهُ اشْتَدَّ بَلَاؤُهُ وَ مَنْ سَخُفَ إِيمَانُهُ وَ ضَعُفَ عَمَلُهُ قَلَّ بَلَاؤُهُ

كافى (ج 2 ص 252) بسندش تا امام صادق عليه السّلام كه نزد آن حضرت بلاء و خصوصياتى كه خدا عز و جل بمؤمن داده ياد شد و او فرمود: از رسول خدا پرسيدند كدام مردم در دنيا بلاء سختتر كشند؟ فرمود: پيغمبران وانگه هر كه مانندتر است بدانها و مانندتر بحسب درجه، و مؤمن هم باندازه ايمانش گرفتار شود و باندازه خوش- كرداريش، و هر كه ايمانش درست و كردارش نيك است بلايش سخت است، و هر كه ايمانش سبك و كردارش سست بلايش كم است.

بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ج‏64 ص : 196

هر چه ظرف بزرگتر، محتوا بیشتر..

الكافي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنِ ابْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ عَمَّارِ بْنِ مَرْوَانَ‏ عَنْ زَيْدٍ الشَّحَّامِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ

إِنَّ عَظِيمَ الْأَجْرِ لَمَعَ عَظِيمِ الْبَلَاءِ وَ مَا أَحَبَّ اللَّهُ قَوْماً إِلَّا ابْتَلَاهُم‏

 بسندش از امام صادق عليه السّلام كه ثواب بزرگ در برابر بلاء بزرگ است و خدا دوست ندارد مردمى را جز كه مبتلا كند آنان را.

بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ج‏64 ص : 196

شباهت داشتن به انبیاء

الكافي عَنْ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍپ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِنَّ أَشَدَّ النَّاسِ بَلَاءً الْأَنْبِيَاءُ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الْأَمْثَلُ فَالْأَمْثَل‏

هشام بن سالم از حضرت صادق عليه السّلام روايت مى‏كند كه فرمود: پيامبران بيش از همه در معرض گرفتارى هستند، بعد كسانى كه به آنها نزديك مى ‏باشند و راه آنها را مى ‏روند، و بعد كسانى كه در رتبه و مقام به آنها پيوستگى دارند و از اخيار بشمار مى ‏روند.

بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ج‏64 ص : 196

عافیت بخواه نه صبر

الإمامُ زينُ العابدينَ عليه‏السلام

لَمّا ضَرَبَ عَلى كَتِفِ رَجُلٍ يَطوفُ بِالكَعبهِ ويَقولُ : اللّهُمَّ إنّي أسألُكَ الصَّبرَ: سَألتَ البَلاءَ ! قُلِ : اللّهُمَّ إنّي أسألُكَ العافِيَةَ، والشُّكرَ عَلَى العافيَةِ .

امام سجّاد عليه‏السلام مردى را ديد كه طواف كعبه مى‏كند و مى‏گويد: بار خدايا ! به من صبر عطا فرما. دستى به شانه او زد و فرمود : بلا مى‏طلبى؟ بگو: بار خدايا! به من عافيت و شكر بر عافيت عطا فرما.

الدعوات، ص 114، ح 262 - منتخب ميزان الحكمة، ص 390

دیدار خدا

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم:

لا يَزالُ البَلاءُ في المؤمنِ والمؤمنةِ في جَسَدِهِ ومالِهِ وولدِهِ حَتّى يَلقَى اللّه‏َ وما علَيهِ مِن خطيئةٍ؛

زن و مـرد مـؤمن پـيوسته در جـان و مـال و فرزندشان گرفتار بلا مى‏شوند تا آن كه بدون گناه ، خدا را ديدار كنند.

(بحار الأنوار، ج 67، ص 236، ح 54)

مراقب باش

پيامبر صلى الله عليه وآله :

اَلذَّنبُ شومٌ عَلى غَيرِ فاعِلِهِ اِن عَيَّرَهُ ابتُلِىَ بِهِ وَ اِن اَغتابَهُ أَثِمَ وَ اِن رَضىَ بِهِ شارَكَهُ؛

گناه براى غير گناهكار نيز شوم است، اگر گنهكار را سرزنش كند به آن مبتلا مى ‏شود، اگر از او غيبت كند گنهكار شود و اگر به گناه او راضى باشد، شريك وى است.

نهج الفصاحه، ح 1623

چه کم هایی که زیاد است!

قَالَ‏پ الْإِمَامُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّادِقُ عَلَيْهِمَا السَّلَامُ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ لِأَصْحَابِهِ ذَاتَ يَوْمٍ: أَ رَأَيْتُمْ لَوْ جَمَعْتُمْ مَا عِنْدَكُمْ مِنَ الثِّيَابِ وَ الْآنِيَةِ  ثُمَّ وَضَعْتُمْ بَعْضَهُ عَلَى  بَعْضٍ أَ كُنْتُمْ تَرَوْنَهُ يَبْلُغُ السَّمَاءَ؟فَقَالُوا: لَا، يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ: يَقُولُ أَحَدُكُمْ إِذَا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ:  «سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ» «ثَلَاثِينَ مَرَّةً» فَهُنَّ يَدْفَعْنَ الْهَدْمَ وَ الْغَرَقَ، وَ الْحَرَقَ، وَ التَّرَدِّيَ فِي الْبِئْرِ، وَ أَكْلَ السَّبُعِ، وَ مِيتَةَ السَّوْءِ، وَ الْبَلِيَّةَ الَّتِي نَزَلَتْ عَلَى الْعَبْدِ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ، وَ هُنَّ الْمُعَقِّبَاتُ

از امام صادق عليه السّلام روايت شده است كه فرمود:
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در يك روزى به اصحابش فرمود: خبر دهيد مرا كه اگر همه لباسها و ظرفهايى كه نزد شماست جمع مى‏كرديد سپس آنها را بر روى هم مى‏گذاشتيد آيا پنداريد كه به آسمان مى‏رسيديد؟گفتند، نه، اى پيامبر خدا.

فرمود: يكى از شما كه از نمازش فارغ شد سى بار بگويد: «سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله إلّا اللَّه و اللَّه اكبر»

 [اين دعا]، ويرانى، غرق شدن، سوختن، سقوط در چاه، طعمه درندگان شدن، مردن بد و بلاى وارد بر بنده در اين روز را از او برطرف مى‏گرداند.
و اين دعاى تعقيبات نماز است.

« عَنْهُ الْبِحَارُ: 86/ 31 ح 36 وَ مُسْتَدْرَكِ الْوَسَائِلِ: 1/ 340 ح 1 وَ 2.».(الأربعون حديثا-نويسنده: شهيد اول- ص  50- الحديث الحادي و العشرون(21))

راهکارهایی برای داشتن

قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام:
 لِعُمَرَ بْنِ يَزِيدَ إِذَا لَبِسْتَ ثَوْباً جَدِيداً- فَقُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ تَبْرَأُ مِنَ الْآفَةِ- وَ إِذَا أَحْبَبْتَ شَيْئاً فَلَا تُكْثِرْ ذِكْرَهُ فَإِنَّ ذَلِكَ مِمَّا يَهُدُّهُ- وَ إِذَا كَانَ لَكَ إِلَى رَجُلٍ حَاجَةٌ فَلَا تَشْتِمْهُ مِنْ خَلْفِهِ- فَإِنَّ اللَّهَ يَرْفَعُ ذَلِكَ فِي قَلْبِه
از خط شهيد تا امام ششم (ع) بعمر بن يزيد فرمود:
 چون جامه نو پوشيدى بگو: لا اله الا الله محمد رسول الله تا از آفت بدور باشى، و چون چيزى را دوست دارى بسيار نامش را مبر كه دوستى را براندازد، و چون بكسى نياز دارى پشت سرش دشنامش مده كه خدا آن را بدلش ميرساند.
(بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار    ج‏73    324    )

5 اثر یک کار

قالَ الاْمامُ الباقر - علیه السلام - :
« صِلِهُ الاْرْحامِ تُزَكّی الاْعْمالَ، وَ تُنْمِی الاْمْوالَ، وَ تَدْفَعُ الْبَلْوی، وَ تُیَسِّرُ الْحِسابَ، وَ تُنْسِیءُ فِی الاْجَلِ.»
 (تحف العقول، ص 218)
امام محمد باقر - علیه السلام - فرمود:
صله رحم نمودن موجب تزكیه اعمال و عبادات می شود، سبب رشد و بركت در اموال می گردد، بلاها، آفات و گرفتاری ها را دفع و بر طرف می نماید، حساب (قبر و قیامت) را آسان می گرداند و مرگ و أجل (معلّق) را تأخیر می اندازد.

صدای آشنا

 

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنْ تَقَدَّمَ فِي الدُّعَاءِ اسْتُجِيبَ لَهُ إِذَا نَزَلَ بِهِ الْبَلَاءُ وَ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ صَوْتٌ مَعْرُوفٌ

وَ لَمْ يُحْجَبْ عَنِ السَّمَاءِ وَ مَنْ لَمْ يَتَقَدَّمْ فِي الدُّعَاءِ لَمْ يُسْتَجَبْ لَهُ إِذَا نَزَلَ بِهِ الْبَلَاءُ وَ

قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ إِنَّ ذَا الصَّوْتَ لَا نَعْرِفُه‏

از امام صادق (ع)، فرمود:

هر كه به دعا پيشدستى كند، بلا كه به او نازل شد دعايش مستجاب گردد و فرشته‏ها گويند: ما اين آواز را مى‏شناسيم و از آسمان ممنوع نگردد، و هر كه به دعا پيشدستى نكند، وقتى بلا به او نازل شود و دعا كند دعايش مستجاب نگردد و فرشته‏ها گويند: راستى ما اين آواز را نشناسيم‏.

                        الكافي، ج‏۲، ص: ۴۷۲