عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّهُ نَظَرَ إِلَى الْمَقَابِرِ فَقَالَ يَا حَمَّادُ هَذِهِ كِفَاتُ الْأَمْوَاتِ وَ نَظَرَ إِلَى الْبُيُوتِ فَقَالَ هَذِهِ كِفَاتُ الْأَحْيَاءِ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةِ أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ كِفاتاً.  أَحْياءً وَ أَمْواتاً وَ رُوِيَ أَنَّهُ دَفْنُ الشَّعْرِ وَ الظُّفُر

 حضرت صادق عليه السّلام به مقبره‏ها نگاه كرد، آنگاه فرمود: اى حمّاد، اين جايگاه، دربرگيرنده مردگان مى‏باشد. و سپس به خانه‏ها نگريست، و فرمود: اينها نيز دربرگيرنده زندگان مى‏باشد. سپس اين آيه را خواند: أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ كِفاتاً،  أَحْياءً وَ أَمْواتاً (استفهام تقريرى است) آيا قرار نداديم زمين را دربرگيرنده زندگان و مردگان؟ (مرسلات 77: 25 و 26). و روايت شده: «كفات» بخاك سپردن مو و ناخن است.

معاني الأخبار         342    باب معنى الكفات .....  ص : 342