عافیت بخواه نه صبر

الإمامُ زينُ العابدينَ عليه‏السلام

لَمّا ضَرَبَ عَلى كَتِفِ رَجُلٍ يَطوفُ بِالكَعبهِ ويَقولُ : اللّهُمَّ إنّي أسألُكَ الصَّبرَ: سَألتَ البَلاءَ ! قُلِ : اللّهُمَّ إنّي أسألُكَ العافِيَةَ، والشُّكرَ عَلَى العافيَةِ .

امام سجّاد عليه‏السلام مردى را ديد كه طواف كعبه مى‏كند و مى‏گويد: بار خدايا ! به من صبر عطا فرما. دستى به شانه او زد و فرمود : بلا مى‏طلبى؟ بگو: بار خدايا! به من عافيت و شكر بر عافيت عطا فرما.

الدعوات، ص 114، ح 262 - منتخب ميزان الحكمة، ص 390

خیر ما

في الحديث القدسي «و إنّ من عبادي المؤمنين لمن يريد الباب من العبادة فأكفّه عنه لئلاّ يدخله عجب فيفسده؟ و إنّ من عبادي المؤمنين لمن لا يصلح إيمانه إلّا بالفقر و لو أغنيته لأفسده، و إنّ من عبادي المؤمنين لمن لا يصلح إيمانه إلّا بالغنى و لو أفقرته لأفسده ذلك، و إنّ من عبادي المؤمنين لمن لا يصلح إيمانه إلّا بالقسم و لو صحّحت جسمه لأفسده ذلك، و إنّ من عبادي المؤمنين لمن لا يصلح إيمانه إلّا بالصحّة و لو أسقمته لأفسده ذلك، و إنّى ادبّر عبادي لعلمي بقلوبهم فإنّي عليم خبير»

از بندگان مؤمن من كسى است كه مى ‏خواهد پاره‏اى عبادتها را انجام دهد، ليكن من او را از آن باز مى‏دارم. تا خود بينى او را فرا نگيرد و ايمانش را تباه كند و نيز از بندگان مؤمن من كسى است كه ايمانش جز به فقر و نادارى اصلاح نمى‏شود، و اگر او را دارا و توانگر كنم، توانگرى ايمانش را تباه مى‏كند، و هم از بندگان مؤمن من كسى است كه ايمانش جز به بيمارى اصلاح نمى‏شود، و اگر تندرست باشد تندرستى ايمانش را تباه مى‏گرداند، و نيز از بندگان مؤمن من كسى است كه ايمانش جز به تندرستى اصلاح نمى‏شود، و اگر او را بيمار كنم بيمارى ايمانش را تباه مى‏سازد، و من بندگانم را با آگاهى كه به دل و انديشه آنها دارم اداره مى‏كنم، زيرا که من دانا و آگاهم.

المحجة البيضاء، جلد1، ص: 223

چه کم هایی که زیاد است!

قَالَ‏پ الْإِمَامُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّادِقُ عَلَيْهِمَا السَّلَامُ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ لِأَصْحَابِهِ ذَاتَ يَوْمٍ: أَ رَأَيْتُمْ لَوْ جَمَعْتُمْ مَا عِنْدَكُمْ مِنَ الثِّيَابِ وَ الْآنِيَةِ  ثُمَّ وَضَعْتُمْ بَعْضَهُ عَلَى  بَعْضٍ أَ كُنْتُمْ تَرَوْنَهُ يَبْلُغُ السَّمَاءَ؟فَقَالُوا: لَا، يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ: يَقُولُ أَحَدُكُمْ إِذَا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ:  «سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ» «ثَلَاثِينَ مَرَّةً» فَهُنَّ يَدْفَعْنَ الْهَدْمَ وَ الْغَرَقَ، وَ الْحَرَقَ، وَ التَّرَدِّيَ فِي الْبِئْرِ، وَ أَكْلَ السَّبُعِ، وَ مِيتَةَ السَّوْءِ، وَ الْبَلِيَّةَ الَّتِي نَزَلَتْ عَلَى الْعَبْدِ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ، وَ هُنَّ الْمُعَقِّبَاتُ

از امام صادق عليه السّلام روايت شده است كه فرمود:
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در يك روزى به اصحابش فرمود: خبر دهيد مرا كه اگر همه لباسها و ظرفهايى كه نزد شماست جمع مى‏كرديد سپس آنها را بر روى هم مى‏گذاشتيد آيا پنداريد كه به آسمان مى‏رسيديد؟گفتند، نه، اى پيامبر خدا.

فرمود: يكى از شما كه از نمازش فارغ شد سى بار بگويد: «سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله إلّا اللَّه و اللَّه اكبر»

 [اين دعا]، ويرانى، غرق شدن، سوختن، سقوط در چاه، طعمه درندگان شدن، مردن بد و بلاى وارد بر بنده در اين روز را از او برطرف مى‏گرداند.
و اين دعاى تعقيبات نماز است.

« عَنْهُ الْبِحَارُ: 86/ 31 ح 36 وَ مُسْتَدْرَكِ الْوَسَائِلِ: 1/ 340 ح 1 وَ 2.».(الأربعون حديثا-نويسنده: شهيد اول- ص  50- الحديث الحادي و العشرون(21))

سلامتی بدن در گرو...

قال رسول الله صلی الله علیه و اله:

فِى النسانِ مُضغَةٌ اِذا هىَ سَلِمَت وَ صَحَّت سَلِمَ بِها سائرُ الجَسَدِ، فَاذا سَقِمَت سَقِمَ بِها سائرُ الجَسَدِ وَ فَسَدَ، وَ هِىَ القَلبُ؛

پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله می فرمایند:

در انسان پاره گوشتى است كه اگر آن سالم و درست باشد، ديگر اعضاى بدنش هم با آن سالم می‏شوند و هرگاه آن بيمار شود، ديگر اعضاى بدنش بيمار و فاسد مى‏گردند. آن پاره گوشت، قلب است.

خصال، ص 31، ح 109

طبیب خودت. بیمار خودت. راه درمان هم بلدی. بسم الله

قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام:
 لِرَجُلٍ إِنَّكَ قَدْ جُعِلْتَ طَبِيبَ نَفْسِكَ وَ بُيِّنَ لَكَ الدَّاءُ وَ عُرِّفْتَ آيَةَ الصِّحَّةِ وَ دُلِلْتَ عَلَى الدَّوَاءِ فَانْظُرْ كَيْفَ قِيَامُكَ عَلَى نَفْسِكَ

امام صادق عليه السلام به مردى فرمود:
تو طبيب خود هستى و بيمارى براى تو روشن و آشكار گرديده است و نشانه تندرستى و سلامت را دانسته اى و بر داروى دردت نيز راهنمايى شده اى ، پس بنگر كه چگونه به كار نفس خويش مى پردازى .

کتاب جهاد نفس ح 3

پیوسته نگاه کن

 

قال رسول اللّه‏ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

مَن أدامَ النَّظَرَ فِي المُصحَفِ ، مُتِّعَ بِبَصَرِهِ ما دامَ فِي الدُّنيا

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم می فرمایند:

هر كس پيوسته به قرآن بنگرد ، تا زنده است ، از بهره بينايى برخوردار مى‏شود .

 دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 310

سه راه حل برای سه مسئله

قال على عليه السلام:

 «يا كُمَيْلُ! قُلْ عِنْدَ كُلِّ شِدَّةٍ «لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ الّا بِاللَّهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ»

 و قُلْ عِنْدَ كُلِّ نِعْمَةٍ «الْحَمْدُلِلَّهِ» تُزْدَدْ مِنْها،

 وَ اذا ابْطَأَتِ الْارْزاقُ عَلَيْكَ «فَاسْتَغْفِرِ اللَّهَ» يُوَسَّعُ عَلَيْكَ فيها»؛

امام علی علیه السلام می فرمایند:

 «اى كميل: در مواجهه با هر مشكلى بگو: «لا حول و لا قوّة الّا باللَّه» خداوند كفايت آن مشكل را مى‏كند

و هرگاه نعمتى به تو رسيد بگو: «الحمدللَّه» تا سبب فزونى نعمت می گردد 

و هرگاه روزى تو به تأخير افتاد، «استغفار كن» كه باعث گشايش روزى است

بحار الانوار، جلد ۷۴، صفحه ۲۷۰