دیدن های عبادتی

عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عليه  السلام :

لالنَّظَرُ إِلَى الْعَالِمِ عِبَادَةٌ وَ النَّظَرُ إِلَى الْإِمَامِ الْمُقْسِطِ عِبَادَةٌ وَ النَّظَرُ إِلَى الْوَالِدَيْنِ بِرَأْفَةٍ وَ رَحْمَةٍ عِبَادَةٌ وَ النَّظَرُ إِلَى الْأَخِ بِوُدِّهِ [يَوَدُّهُ‏] فِي اللَّهِ عِبَادَةٌ.

ديدن عالم، عبادت است، ديدن رهبر عادل، عبادت است، نظر رحمت و رأفت به پدر و مادر نمودن، عبادت است، با نگاه محبت آميز، برادر مؤمن را در راه خدا مشاهده كردن نيز عبادت است‏

( عدة الداعي و نجاح الساعي   ص : 186)

بهترین

قال  اميرامومنين على عليه السلام :  غضّ الطرف عن محارم اللَّه افضل عبادة

«مستدرك الوسائل جلد 2 صفحه 302  -الحديت-روايات تربيتى    ج‏1    ص : 95 »

بهترين عبادت چشم‏پوشى از گناه است.

جفا

َ قَالَ رسول الله صلی الله علیه و اله: يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى مَنْ أَحْدَثَ وَ لَمْ يَتَوَضَّأْ فَقَدْ جَفَانِي وَ مَنْ أَحْدَثَ وَ تَوَضَّأَ وَ لَمْ يُصَلِّ رَكْعَتَيْنِ وَ لَمْ يَدْعُنِي فَقَدْ جَفَانِي وَ مَنْ أَحْدَثَ وَ تَوَضَّأَ وَ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَ دَعَانِي فَلَمْ أُجِبْهُ فِيمَا يَسْأَلُ عَنْ أَمْرِ دِينِهِ وَ دُنْيَاهُ فَقَدْ جَفَوْتُهُ وَ لَسْتُ بِرَبٍّ جَاف
(إرشاد القلوب إلى الصواب    ج‏1    ص : 49)
پيغمبر- صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم- فرمود: خداى متعال جلّت عظمته مى ‏فرمايد: كسى كه حدثى از او سر زند و وضو نسازد به من جفا كرده. و كسى كه حدثى از او سر زند و وضو بسازد و دو ركعت نماز به جا نياورد و مرا نخواند و دعا نكند پس به تحقيق به من جفا كرده. و كسى كه حدثى از او سر زند و وضو تجديد كند و دو ركعت نماز به جا آورد و دعا كند و مرا بخواند پس من او را در آنچه از امر دين و دنيا سؤال مى‏كند اجابت نكنم به تحقيق من به او جفا كرده‏ ام و من خداى جفا كار و ظالم نيستم. نتيجه اين كه دعاى او را اجابت خواهم كرد.

در دل حتی اگه به زبان نیارد

 عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْبَرْقِيِّ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَصْرٍ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الْكَاهِلِيِ‏ «10»، قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام: «لَوْ أَنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ و حْدَهُ لَاشَرِيكَ لَهُ، و أَقَامُوا الصَّلَاةَ، وَ آتَوُا الزَّكَاةَ، و حَجُّوا الْبَيْتَ، و صَامُوا شَهْرَ رَمَضَانَ، ثُمَّ قَالُوا لِشَيْ‏ءٍ صَنَعَهُ اللَّهُ، أَو صَنَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ‏ «1» صلى الله عليه و آله: أَلَّا «2» صَنَعَ خِلَافَ الَّذِي صَنَعَ، أَوْ و جَدُوا ذلِكَ فِي قُلُوبِهِمْ، لَكَانُوا بِذلِكَ مُشْرِكِينَ». ثُمَّ تَلَا هذِهِ الْآيَةَ: «فَلا وَ رَبِّكَ‏ لا يُؤْمِنُونَ‏ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ‏ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ‏ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ‏ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً» «3». ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام: «عَلَيْكُمْ‏ «4» بِالتَّسْلِيمِ»  كافي (ط - دارالحديث)   ج‏2     ص : 302
امام صادق عليه السلام فرمود: اگر مردمى خداى يگانه بى‏شريك را عبادت كنند و نماز گزارند و زكاة دهند و حج خانه خدا بجا آرند و ماه رمضان را روزه دارند، و پس از همه اينها نسبت بچيزى كه خدا يا رسولش كرده بگويند: چرا بر خلاف اين نكرد؟ يا اين معنى را در دل خود احساس كنند (بى‏آنكه بزبان آورند) بهمين سبب مشرك باشند، سپس اين آيه را تلاوت فرمود: «نه، بپروردگارت سوگند، ايمان ندارند تا ترا در اختلافات خويش حاكم كنند، سپس در دلهاى خويش از آنچه حكم كرده‏ئى ملال‏ و گرفتگى نيابند و بى‏چون و چرا گردن نهند- 65 سوره 4-» سپس امام صادق عليه السلام فرمود: بر شما باد بتسليم.

معنای روزه داری واقعی

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام:

قَالَ إِنَّ الصِّيَامَ لَيْسَ مِنَ الطَّعَامِ وَ الشَّرَابِ وَحْدَهُ ثُمَّ قَالَ قَالَتْ مَرْيَمُ- إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً أَيْ صَوْماً صَمْتاً وَ فِي نُسْخَةٍ أُخْرَى أَيْ صَمْتاً فَإِذَا صُمْتُمْ فَاحْفَظُوا أَلْسِنَتَكُمْ وَ غُضُّوا أَبْصَارَكُمْ وَ لَا تَنَازَعُوا وَ لَا تَحَاسَدُوا قَالَ وَ سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ ص امْرَأَةً تَسُبُّ جَارِيَةً لَهَا وَ هِيَ صَائِمَةٌ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ ص بِطَعَامٍ فَقَالَ لَهَا كُلِي فَقَالَتْ إِنِّي صَائِمَةٌ فَقَالَ كَيْفَ تَكُونِينَ صَائِمَةً وَ قَدْ سَبَبْتِ جَارِيَتَكِ إِنَّ الصَّوْمَ لَيْسَ مِنَ الطَّعَامِ وَ الشَّرَابِ قَالَ وَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِذَا صُمْتَ فَلْيَصُمْ سَمْعُكَ وَ بَصَرُكَ مِنَ الْحَرَامِ وَالْقَبِيحِ وَ دَعِ الْمِرَاءَ وَ أَذَى الْخَادِمِ وَ لْيَكُنْ عَلَيْكَ وَقَارُ الصِّيَامِ وَ لَا تَجْعَلْ يَوْمَ صَوْمِكَ كَيَوْمِ فِطْرِك 

(الكافي    ج‏4    ص : 87)

  ابو عبد اللَّه صادق (ع) گفت: روزه گرفتن، تنها به خويشتن دارى از نوشيدن و خوردن نيست. مريم مادر عيسى گفت: «من نذر كرده‏ام كه براى خداى رحمان روزه باشم». يعنى، جز به ستايش خداى رحمان، دهان خود را باز نكنم. اگر روزه گرفتيد، زبان خود را حفظ كنيد. چشم خود را فرو بخوابانيد. نزاع مكنيد. حسد مورزيد. رسول خدا شنيد كه يكى از بانوانش با دهان روزه خادم خود را دشنام مى‏دهد. فرمود تا برايش خوراكى حاضر كنند و بعد به آن خانم گفت: ميل كنيد. خانم گفت: من روزه دارم. رسول خدا به او گفت: «چه گونه روزه‏اى كه خادم خود را دشنام مى‏دهى؟ روزه گرفتن فقط با دهان بستن از خوراك و آب نيست». ابو عبد اللَّه گفت: هر گاه روزه گرفتى و دهان خود را از نوشيدنى و خوردنى بستى، بايد گوش و چشم تو نيز از حرام و ناشايسته بسته شود: بحث و جدل مكن. خادمت را با نيش زبان آزار مده. آرامش و وقارى كه ويژه روزه‏دارى است، از دست مده. مبادا روز روزه‏ات مانند روزهاى ديگر باشد

ادب روزه

قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام:

 إِذَا صُمْتَ فَلْيَصُمْ سَمْعُكَ وَ بَصَرُكَ وَ شَعْرُكَ وَ جِلْدُكَ وَ عَدَّدَ أَشْيَاءَ غَيْرَ هَذَا وَ قَالَ لَا يَكُونُ يَوْمُ صَوْمِكَ كَيَوْمِ فِطْرِك

(الكافي ج‏4 ص : 87)

 ابو عبد اللَّه صادق (ع) گفت: هر گاه روزه گرفتى، بايد گوش و چشم و مو و پوست و همه اعضايت روزه بگيرد. ابو عبد اللَّه گفت: بايد روز روزه ‏ات، مانند روزهاى ديگر نباشد.

خیر ما

في الحديث القدسي «و إنّ من عبادي المؤمنين لمن يريد الباب من العبادة فأكفّه عنه لئلاّ يدخله عجب فيفسده؟ و إنّ من عبادي المؤمنين لمن لا يصلح إيمانه إلّا بالفقر و لو أغنيته لأفسده، و إنّ من عبادي المؤمنين لمن لا يصلح إيمانه إلّا بالغنى و لو أفقرته لأفسده ذلك، و إنّ من عبادي المؤمنين لمن لا يصلح إيمانه إلّا بالقسم و لو صحّحت جسمه لأفسده ذلك، و إنّ من عبادي المؤمنين لمن لا يصلح إيمانه إلّا بالصحّة و لو أسقمته لأفسده ذلك، و إنّى ادبّر عبادي لعلمي بقلوبهم فإنّي عليم خبير»

از بندگان مؤمن من كسى است كه مى ‏خواهد پاره‏اى عبادتها را انجام دهد، ليكن من او را از آن باز مى‏دارم. تا خود بينى او را فرا نگيرد و ايمانش را تباه كند و نيز از بندگان مؤمن من كسى است كه ايمانش جز به فقر و نادارى اصلاح نمى‏شود، و اگر او را دارا و توانگر كنم، توانگرى ايمانش را تباه مى‏كند، و هم از بندگان مؤمن من كسى است كه ايمانش جز به بيمارى اصلاح نمى‏شود، و اگر تندرست باشد تندرستى ايمانش را تباه مى‏گرداند، و نيز از بندگان مؤمن من كسى است كه ايمانش جز به تندرستى اصلاح نمى‏شود، و اگر او را بيمار كنم بيمارى ايمانش را تباه مى‏سازد، و من بندگانم را با آگاهى كه به دل و انديشه آنها دارم اداره مى‏كنم، زيرا که من دانا و آگاهم.

المحجة البيضاء، جلد1، ص: 223

باز و بسته کردن

امام صادق عليه‏السلام :

اِغلِقُوا أَبوابَ المَعصيَةِ بِالستِعاذَةِ وَ افتَحُوا أبوابَ الطّاعَةِ بِالتَّسميَةِ ؛

درهاى گناهان را با استعاذه (پناه بردن به خدا) ببنديد و درهاى طاعت را با بسم اللّه‏ گفتن بگشاييد.

الدعوات، ص 52

چه جواب می دهی؟؟؟؟

قَالَ رسول الله صلی الله علیه و اله و سلم:

مَا مِنْ يَوْمٍ يَمُرُّ إِلَّا وَ الْبَارِي عَزَّ وَ جَلَّ يُنَادِي عَبْدِي مَا أَنْصَفْتَنِي أَذْكُرُكَ وَ تَنْسَى ذِكْرِي وَ أَدْعُوكَ إِلَى عِبَادَتِي وَ تَذْهَبُ إِلَى غَيْرِي وَ أَرْزُقُكَ مِنْ خِزَانَتِي وَ آمُرُكَ لِتَتَصَدَّقَ لِوَجْهِي فَلَا تُطِيعُنِي وَ أَفْتَحُ عَلَيْكَ أَبْوَابَ الرِّزْقِ وَ أَسْتَقْرِضُكَ مِنْ مَالِي فَتَجْبَهُنِي وَ أُذْهِبُ عَنْكَ الْبَلَاءَ وَ أَنْتَ مُعْتَكِفٌ عَلَى فِعْلِ الْخَطَايَا يَا ابْنَ آدَمَ مَا يَكُونُ جَوَابُكَ لِي غَداً إِذَا أَجَبْتَنِي

پيغمبر- صلّى اللَّه عليه و آله- فرمود:

هيچ روزى بر اولاد آدم نمى ‏گذرد مگر اينكه خداوند عزّ و جل مى ‏فرمايد: اى بنده من تو با من به انصاف عمل نمى ‏كنى من تو را ياد مى‏كنم و تو مرا فراموش مى‏نمايى. و تو را به سوى عبادت خود مى ‏خوانم و تو به سوى غير من مى‏روى و روزى مى‏دهم تو را از خزانه خودم و به تو امر مى‏كنم كه براى رضاى من صدقه دهى پس اطاعت مرا نمى‏كنى. و درهاى رزق را به روى تو مى‏ گشايم و از تو قرض مى‏خواهم تو مرا منع مى‏كنى. و بلاها را از تو دفع مى‏كنم و تو بر كارهاى خطا و گناه ثابت مانده‏اى. اى پسر آدم چه جواب به من مى‏دهى در فرداى قيامت در وقتى كه از تو سؤال كنم و تو بخواهى جواب دهى؟

(إرشاد القلوب إلى الصواب    ج‏1     ص : 49)

خوشا به حالشان.

 أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا علیه السلام أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ  كَانَ يَقُولُ:

 طُوبَى لِمَنْ أَخْلَصَ لِلَّهِ الْعِبَادَةَ وَ الدُّعَاءَ وَ لَمْ يَشْغَلْ قَلْبَهُ بِمَا تَرَى عَيْنَاهُ وَ لَمْ يَنْسَ ذِكْرَ اللَّهِ بِمَا تَسْمَعُ أُذُنَاهُ وَ لَمْ يَحْزُنْ صَدْرَهُ بِمَا أُعْطِيَ غَيْرُهُ

حضرت رضا عليه السلام فرمايد: اميرالمؤ منين (علیه السلام ) ميفرمود:

خوشا حال كسى كه عبادت و دعايش را براى خدا خالص كند و دلش را بآنچه چشمش مى بيند مشغول ندارد و بدانچه گوش مى شنود، ياد خدا را فراموش نكند، و براى آنچه بديگرى داده شده اندوهگين نشود.


اصول كافى ج : 3 ص : 26 رواية :3

خانه ات رو چون ستاره ای درخشان کن

رسول اكرم صلى الله عليه و آله:

اِنَّ البَيتَ اِذا كَثُرَ فيهِ تِلاوَةُ القُرآنِ كَثُرَ خَيرُهُ وَاتَّسَعَ اَهلُهُ وَاَضاءَ لاَِهلِ السَّماءِ كَما تُضى ءُ نُجومُ السَّماءِ لاَِهلِ الدُّنيا؛

رسول اکرم صلی الله علیه و آله می فرمایند:

خانه اى كه در آن قرآن فراوان خوانده شود، خير آن بسيار گردد و به اهل آن وسعت داده شود و براى آسمانيان بدرخشد چنان كه ستارگان آسمان براى زمينيان مى درخشند.

كافى، ج2، ص610، ح1

طالب مطلحت و خیری؟ قدمی بردار

حضرت زهرا سلام الله علیها:

من اصعد الی الله خالص عبادته اهبط الله عزوجل الیه افضل مصلحته؛

حضرت زهرا سلام الله علیها می فرمایند:

 کسی که عبادت های خالصانه خود را به سوی خدا فرستد، پروردگار بزرگ برترین مصلحت را به سویش فرو خواهد فرستاد.

بحار الانوار، ج 70، ص 249

از مصادیق عبادت خداوند

قال سید الشهدا علیه السلام :

اَلخُلقُ الحَسَنُ عِبادَةٌ؛

امام حسین علیه السلام می فرمایند:

خوش اخلاقى عبادت است.

كنزالعمال، ج13، ص151، ح36472

هدف آفرینش انسان

جعفر بن محمد بن عمارة عن أبيه قال : « سألتُ الصادقَ جعفرَ بن محمد (عليه السلام)فَقُلتُ له : لِمَ خلقَ اللهُ الخَلق » ؟ فقال : « إنّ اللهَ تبارَكَ وتَعالى لَم يَخلُقْ خَلقَه عَبَثاًوَلم يَترُكهُم سُدىً ، بَل خَلَقَهُم لاِظهار قُدرَتِهِ وَلَيكَلّفَهُم طاعَتَه ، فَيَستَوْجِبوا بِذلك رِضوانَه ; وَما خَلَقَهُم لِيَجلِبَ مِنهم مَنفَعةً ، وَلا لِيَدفَع بِهِم مَضرّةً ، بل خَلَقَهُم لِينفَعَهُم وَيوصِلَهم إلى نعيمِ الأبد ».
جعفر بن عماره از پدرش روايت مى كند كه گفت : « از حضرت صادق (عليه السلام)پرسيدم خدا انسان ها را براى چه هدفى آفريد » ؟ امام فرمود : « خداى بزرگ انسان را بيهوده نيافريد و باطل و بى جهت وا نگذاشت ، بلكه براى اظهار قدرتش آفريد و براى اين كه طاعتش را به آنان تكليف كند ، در نتيجه به خاطر طاعتش مستوجب رضايتش شوند ; و آنان را نيافريد تا از جانب آنان منفعتى جلب كند و زيان و خسارتى دفع نمايد ، بلكه آنان را آفريد تا سودى به آنان رساند و ايشان را به نعمت هاى ابد برساند » .
علل الشرايع : 1 / 9 ، باب 9 ، حديث 2 ; بحار الانوار : 8 / 313 ، باب 15 ، حديث 2 .

آثار صله رحم

قالَ الاْمامُ الباقر - علیه السلام - :

 « صِلِهُ الاْرْحامِ تُزَكّی الاْعْمالَ، وَ تُنْمِی الاْمْوالَ، وَ تَدْفَعُ الْبَلْوی، وَ تُیَسِّرُ الْحِسابَ، وَ تُنْسِیءُ فِی الاْجَلِ.»
امام محمد باقر - علیه السلام - فرمود:
صله رحم نمودن موجب تزكیه اعمال و عبادات می شود، سبب رشد و بركت در اموال می گردد، بلاها، آفات و گرفتاری ها را دفع و بر طرف می نماید، حساب (قبر و قیامت) را آسان می گرداند و مرگ و أجل (معلّق) را تأخیر می اندازد.

 (تحف العقول، ص 218)

5 اثر یک کار

قالَ الاْمامُ الباقر - علیه السلام - :
« صِلِهُ الاْرْحامِ تُزَكّی الاْعْمالَ، وَ تُنْمِی الاْمْوالَ، وَ تَدْفَعُ الْبَلْوی، وَ تُیَسِّرُ الْحِسابَ، وَ تُنْسِیءُ فِی الاْجَلِ.»
 (تحف العقول، ص 218)
امام محمد باقر - علیه السلام - فرمود:
صله رحم نمودن موجب تزكیه اعمال و عبادات می شود، سبب رشد و بركت در اموال می گردد، بلاها، آفات و گرفتاری ها را دفع و بر طرف می نماید، حساب (قبر و قیامت) را آسان می گرداند و مرگ و أجل (معلّق) را تأخیر می اندازد.

بیداری شب

رسولُ اللّه صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

لا سَهَرَ إلاّ في ثلاثٍ :مُتَهَجِّدٍ بالقرآنِ ، وفي طَلَبِ العِلمِ ، أو عَروسٍ تُهدى إلى زَوجِها .

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

شب زنده‏دارى جز براى سه چيز روا نيست: تلاوت قرآن ، تحصيل دانش و يا فرستادن عروس به خانه شوهرش .
بحار الأنوار : 76 / 178 / 3 منتخب ميزان الحكمة : 284

اثرات قرآن

جَابِرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ قُلْتُ إِنَّ قَوْماً إِذَا ذَكَرُوا شَيْئاً مِنَ الْقُرْآنِ أَوْ حُدِّثُوا بِهِ صَعِقَ أَحَدُهُمْ حَتَّى يُرَى أَنَّ أَحَدَهُمْ لَوْ قُطِعَتْ يَدَاهُ أَوْ رِجْلَاهُ لَمْ يَشْعُرْ بِذَلِكَ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ ذَاكَ مِنَ الشَّيْطَانِ مَا بِهَذَا نُعِتُوا إِنَّمَا هُوَ اللِّينُ وَ الرِّقَّةُ وَ الدَّمْعَةُ وَ الْوَجَل‏

جابر گويد: بحضرت باقر عليه السلام عرضكردم: مردمى هستند كه چون آيه‏اى از قرآن را ذكر كنند و يا براى آنان خوانده شود مدهوش گردند و چنان مينمايد كه اگر دستها يا پاهايش را ببرند نمى‏فهمد؟
فرمود: سبحان اللَّه
اين كار شيطان است بچنين چيزى توصيف نشده‏اند، و همانا تأثر از قرآن باينست كه دل نرم شود و برقت قلب و اشك ريختن و ترس است.
الكافي ج‏2 ص : 616

بگو لا اله الا الله

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص الِاسْتِغْفَارُ وَ قَوْلُ- لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ خَيْرُ الْعِبَادَةِ قَالَ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ- فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِك‏

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: رسول خدا (ص) فرمود:

استغفار و گفتن « لا اله الا اللَّه » بهترين عبادتست، خداى عزيز جبار فرموده است: «پس بدان كه نيست معبودى جز خدا، و آمرزش خواه براى گناه خويش» (سوره محمد آيه 19).

الكافي ج‏2 ص : 504

فقط بخواه ازش

سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ‏پ قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع‏ليه  السلام:

أَيُّ الْعِبَادَةِ أَفْضَلُ فَقَالَ مَا مِنْ شَيْ‏ءٍ أَفْضَلَ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ أَنْ يُسْئَلَ وَ يُطْلَبَ مِمَّا عِنْدَهُ وَ مَا أَحَدٌ أَبْغَضَ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِمَّنْ يَسْتَكْبِرُ عَنْ عِبَادَتِهِ وَ لَا يَسْأَلُ مَا عِنْدَه‏

سديد گويد: بامام باقر عليه السلام عرض كردم: كدام عبادت بهتر است؟ فرمود: 

چيزى نزد خداى عز و جل بهتر از اين نيست كه از او درخواست شود و از آنچه نزد او است خواسته شود، و كسى نزد خداى عز و جل مبغوض‏تر نيست از آن كس كه از عبادت او تكبر ورزد (و سرپيچى كند) و آنچه نزد او است درخواست نكند.

الكافي    ج‏2   ص : 466

درهای بهشت باز است

قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله: إذا زالت الشّمس فتحت أبواب السّماء، و أبواب الجنان و استجيب الدّعاء، فطوبى لمن رفع له عمل صالح.

از امام باقر عليه السّلام روايت شده است كه فرمود: پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله فرموده است:

چون آفتاب غروب كند، درهاى آسمان گشوده گردد و درهاى بهشت باز شود و دعا به اجابت رسد؛ پس خوشا به حال كسى كه عمل صالحش بالا رود.

                        مفتاح الفلاح في عمل اليوم و الليلة، ص: 179

صدای آشنا

 

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنْ تَقَدَّمَ فِي الدُّعَاءِ اسْتُجِيبَ لَهُ إِذَا نَزَلَ بِهِ الْبَلَاءُ وَ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ صَوْتٌ مَعْرُوفٌ

وَ لَمْ يُحْجَبْ عَنِ السَّمَاءِ وَ مَنْ لَمْ يَتَقَدَّمْ فِي الدُّعَاءِ لَمْ يُسْتَجَبْ لَهُ إِذَا نَزَلَ بِهِ الْبَلَاءُ وَ

قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ إِنَّ ذَا الصَّوْتَ لَا نَعْرِفُه‏

از امام صادق (ع)، فرمود:

هر كه به دعا پيشدستى كند، بلا كه به او نازل شد دعايش مستجاب گردد و فرشته‏ها گويند: ما اين آواز را مى‏شناسيم و از آسمان ممنوع نگردد، و هر كه به دعا پيشدستى نكند، وقتى بلا به او نازل شود و دعا كند دعايش مستجاب نگردد و فرشته‏ها گويند: راستى ما اين آواز را نشناسيم‏.

                        الكافي، ج‏۲، ص: ۴۷۲

 

نیت قوی

 

قال الصادق علیه السلام : ما ضَعُفَ بَدَنٌ عمّا قَویت علیه النیَّةُ

امام صادق علیه السلام می فرمایند:

هیچ بدنی در انجام آنچه نیت بر آن قوی باشد ناتوان نیست

من لا یحضره الفقیه،ج۴،ص۴۰

داروی رقت قلب

 

قال باقر علیه السلام: تَعَرَّض لِرِقَّةِ القَلبِ بِکَثرَةِ الذِّکرِ فی الخَلَواتِ

امام باقر علیه السلام می فرمایند:

برای رقت قلب، زیاد در خلوت ها ذکر بگو.

بحارالانوار، ج۷۵، ص۱۶

ساختمان سازی رو شن!!!

 

قال رسول الله : العبادةُ مه أکل الحرامِ کالبِناءِ علی الرَّمل

پیامبر اکرم  صلی الله علیه و اله و سلم:

عبادت با وجود حرامخواری همچون ساختن بنایی است بر روی شن

بحارالانوار، ج۱۶، ص۱۰

چه خدایی داریم ما

 

النبی الاعظم صلی الله علیه و آله : إنَّ المُسلمَ إذا غَلَبَهُ ضَعفُ الکِبر أمَرَ الله عَزّوجلَّ المَلک أن یکتُبَ لَهُ فی حالِهِ تلک مِثلَ ما کان یعملُ و هو شابُّ نَشیطُ صحیحُ

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می فرمایند:

هنگامی که ضعف پیری بر مسلمان غلبه کند خداوند به فرشته همراه او امر می کند در این حال هم اعمال (نیکی) را که در جوانی و شادابی و سلامت انجام می داد برایش بنویسد

کافی،ج۳،ص۱۱۳

لذت

 

قال رسول الله : یقول الله عز و جل: إذا کان َ الغالبُ علی العَبدِ الإشتغالَ بی جعلتُ بُغیَتَهُ وَ لَذَّتَهُ فی ذِکری

خداوند متعال می فرماید:

هر گاه دل مشغولی به من بر جان بنده غالب شد، مطلوب و لذت او را ذکر و یاد خود قرار می دهم.

کنزالعمال.ح۱۸۷۲

سختی شیطان

 

قال رسول الله صلى الله عليه و آله: ليس شى أشد على الشيطان من القراء فى المصحف نظرا.

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند:

هيچ چيزى براى شيطان سخت تر از قرائت قرآن از روى آن نيست .

کتاب ثواب الاعمال.تحت عنوان ثواب خواندن قران از روی آن

کیفر قلب و جسم

امام باقرعلیه السلام:  إِنَّ لِلَّهِ عُقُوبَاتٍ فِي الْقُلُوبِ وَ الْأَبْدَانِ

ضَنْكٌ فِي الْمَعِيشَةِ وَ وَهْنٌ فِي الْعِبَادَةِ وَ مَا ضُرِبَ عَبْدٌ بِعُقُوبَةٍ أَعْظَمَ مِنْ قَسْوَةِ الْقَلْب‏

امام باقر علیه السالم می فرمایند:

خداوند برای دل ها و بدن ها کیفرهایی دارد: تنگی در معیشت، سستی در عبادت، و به هیچ بند ه ای کیفری بزرگ تر از قساوت قلب چشانده نشده است.

  بحارالانوار، ج‏75، ص 177