ملاک

الكافي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنِ ابْنِ عِيسَى عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ‏پ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَجَّاجِ قَالَ ذُكِرَ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع الْبَلَاءُ وَ مَا يَخُصُّ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ الْمُؤْمِنَ فَقَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه واله:

مَنْ أَشَدُّ النَّاسِ بَلَاءً فِي الدُّنْيَا فَقَالَ النَّبِيُّونَ ثُمَّ الْأَمْثَلُ فَالْأَمْثَلُ وَ يُبْتَلَى الْمُؤْمِنُ بَعْدُ عَلَى قَدْرِ إِيمَانِهِ وَ حُسْنِ أَعْمَالِهِ فَمَنْ صَحَّ إِيمَانُهُ وَ حَسُنَ عَمَلُهُ اشْتَدَّ بَلَاؤُهُ وَ مَنْ سَخُفَ إِيمَانُهُ وَ ضَعُفَ عَمَلُهُ قَلَّ بَلَاؤُهُ

كافى (ج 2 ص 252) بسندش تا امام صادق عليه السّلام كه نزد آن حضرت بلاء و خصوصياتى كه خدا عز و جل بمؤمن داده ياد شد و او فرمود: از رسول خدا پرسيدند كدام مردم در دنيا بلاء سختتر كشند؟ فرمود: پيغمبران وانگه هر كه مانندتر است بدانها و مانندتر بحسب درجه، و مؤمن هم باندازه ايمانش گرفتار شود و باندازه خوش- كرداريش، و هر كه ايمانش درست و كردارش نيك است بلايش سخت است، و هر كه ايمانش سبك و كردارش سست بلايش كم است.

بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ج‏64 ص : 196

هر چه ظرف بزرگتر، محتوا بیشتر..

الكافي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنِ ابْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ عَمَّارِ بْنِ مَرْوَانَ‏ عَنْ زَيْدٍ الشَّحَّامِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ

إِنَّ عَظِيمَ الْأَجْرِ لَمَعَ عَظِيمِ الْبَلَاءِ وَ مَا أَحَبَّ اللَّهُ قَوْماً إِلَّا ابْتَلَاهُم‏

 بسندش از امام صادق عليه السّلام كه ثواب بزرگ در برابر بلاء بزرگ است و خدا دوست ندارد مردمى را جز كه مبتلا كند آنان را.

بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ج‏64 ص : 196

بی نیازترین. باورع ترین. مومن و مسلمان بودن

 الأمالي للصدوق أَبِي عَنْ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ الْمُغِيرَةِ عَنِ السَّكُونِيِّ عَنِ الصَّادِقِ ع عَنْ آبَائِهِ علیه السلام قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلی الله علیه و اله اعْمَلْ بِفَرَائِضِ اللَّهِ تَكُنْ أَتْقَى النَّاسِ- وَ ارْضَ بِقِسْمِ اللَّهِ تَكُنْ أَغْنَى النَّاسِ- وَ كُفَّ عَنْ مَحَارِمِ اللَّهِ تَكُنْ أَوْرَعَ النَّاسِ- وَ أَحْسِنْ مُجَاوَرَةَ مَنْ جَاوَرَكَ تَكُنْ مُؤْمِناً- وَ أَحْسِنْ مُصَاحَبَةَ مَنْ صَاحَبَكَ تَكُنْ مُسْلِماً  

 امالى صدوق: بسندش تا پيغمبر (صلی الله علیه و اله) كه فرمود:

 به واجبات خدا عمل كن تا پرهيزكارتر مردم باشى، بقسمت خدا راضى باش تا بى‏نيازتر مردم باشى، و از آنچه خدا حرام كرده خوددارى كن تا اورع مردم باشى و به همسايه‏ ات نيكى كن تا مؤمن باشى، و با همصحبت خود نيكى كن تا مسلمان باشى‏

بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار    ج‏71    ص : 154

در کمال شگفتی

قال رسول الله صلی الله علیه و اله:

یا اباذرّ، يطّلع قوم من اهل الجنّة على قوم من اهل النّار و يقولون: ما ادخلكم النّار و قد دخلنا الجنّة لفضل تأديبكم و تعليمكم؟ فيقولون انّا كنّا نأمر بالخير و لا نفعله،

يا ابا ذر، عدّه‏اى از بهشتيان، جمعى از دوزخيان را در آتش مشاهده مى‏كنند، با كمال شگفتى از آنان ميپرسند:
چه شده كه شما در آتش معذّبيد در حالى كه ما اين بهشت را ببركت تربيت و آموزش كامل شما بدست آورديم؟! آنان جواب ميدهند: چون ما شما را به نيكى فرمان ميداديم و خود بجا نمى‏آورديم.

نهج الخطابة-سخنان پيامبر ص و اميرالمؤمنين ع - ج‏1  - من وصايا النبى صلى الله عليه و آله لابى ذر الغفارى   - ص : 398

قطع

عن الباقر علیه السلام قالَ لَا يَنْقَطِعُ الْمَزِيدُ مِنَ اللَّهِ حَتَّى يَنْقَطِعَ الشُّكْرُ مِنَ الْعِبَاد

و حضرت باقر عليه السّلام فرمود. خداوند زياد كردن نعمت را قطع نميكند تا وقتى كه بندگان از شكر نعمت خوددارى نمايند

بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ج‏68 ص : 18

اهل صبر

عَنْ أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْبَاقِرِ عَنْ آبَائِهِ علیه السلام عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه و اله قَالَ :

إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ نَادَى مُنَادٍ عَنِ اللَّهِ يَقُولُ أَيْنَ أَهْلُ الصَّبْرِ قَالَ فَيَقُومُ عُنُقٌ مِنَ النَّاسِ فَتَسْتَقْبِلُهُمْ زُمْرَةٌ مِنَ الْمَلَائِكَةِ فَيَقُولُونَ لَهُمْ مَا كَانَ صَبْرُكُمْ هَذَا الَّذِي صَبَرْتُمْ فَيَقُولُونَ صَبَّرْنَا أَنْفُسَنَا عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ وَ صَبَّرْنَاهَا عَنْ مَعْصِيَةِ اللَّهِ قَالَ فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ صَدَقَ عِبَادِي خَلُّوا سَبِيلَهُمْ لِيَدْخُلُوا الْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَاب‏

امام باقر عليه السّلام از پدران بزرگوارش روايت كند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود:

آنگاه كه روز قيامت بر پا مى‏شود ندا دهنده‏اى از جانب خدا ندا در مى‏دهد كه: كجايند اهل صبر؟ پس جماعتى از مردم بر مى‏خيزند و گروهى از فرشتگان به استقبال آنان مى‏آيند و به آنان مى‏گويند: آن صبرى كه پيشه نموديد چه صبرى بود؟ گويند: ما خود را بر طاعت خداوند به صبر واداشتيم و نيز خود را در مقابل معصيت خداوند به صبر وادار نموديم. پس ندا دهنده‏اى از جانب خداوند ندا در مى‏دهد كه: بندگانم راست مى‏گويند از جلو راه آنها به كنار رويد تا بدون حساب وارد بهشت شوند.

تفصيل وسائل الشيعة إلى تحصيل مسائل الشريعة    ج‏15  ص : 236

برائت از آتش و نفاق

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و اله:

مَنْ أَكْثَرَ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَحَبَّهُ اللَّهُ وَ مَنْ ذَكَرَ اللَّهَ كَثِيراً كُتِبَتْ لَهُ بَرَاءَتَانِ بَرَاءَةٌ مِنَ النَّارِ وَ بَرَاءَةٌ مِنَ النِّفَاق‏

 رسول خدا (ص) فرموده: هر كه ذكر خداى عز و جل را بسيار كند خداوند او را دوست دارد، و هر كه ذكر خدا را بسيار كند براى او دو براءت (يعنى منشور آزادى) نوشته شود، يكى براءت از دوزخ، و ديگرى براءت از نفاق (و دوروئى).

الكافي    ج‏2    ص : 498

یکی از سه تا = بهشت

امام صادق عليه‏ السلام :

ثَلاثٌ مَنْ اَتَى اللّه‏َ بِواحِدَةٍ مِنْهُنَّ اَوْجَبَ اللّه‏ُ لَهُ الْجَنَّةَ: اَلاِْنْفاقُ مِنْ اِقْتارٍ وَ الْبِشْرُ لِجَميعِ الْعالَمِ وَ الاِْنْصافُ مِنْ نَفْسِهِ؛

هر كس يكى از اين كارها را به درگاه خدا ببرد، خداوند بهشت را براى او واجب مى ‏گرداند: انفاق در تنگدستى، گشاده‏رويى با همگان و رفتار منصفانه.

نهج الفصاحه، ح 1281

فقط بگو بسم الله الرحمن الرحیم

پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :

مَن قَرَأ بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ كَـتَبَ اللّهُ لَهُ بِكُلِّ حَرفٍ أربَعَةَ آلافٍ حَسَنَةً و مَحا عَنهُ أربَعَةَ آلافِ سَيِّـئَةٍ و رَفَعَ لَهُ أربَعَةَ آلافِ دَرَجَةٍ؛

هر كس بسم اللّه‏ الرحمن الرحيم را قرائت كند خداوند به ازاى هر حرفِ آن چهار هزار حسنه برايش مى‏نويسد و چهار هزار گناه از او پاك مى‏كند و چهار هزار درجه او را بالا مى ‏برد.

بحارالأنوار، ج 92، ص 258

چه جواب می دهی؟؟؟؟

قَالَ رسول الله صلی الله علیه و اله و سلم:

مَا مِنْ يَوْمٍ يَمُرُّ إِلَّا وَ الْبَارِي عَزَّ وَ جَلَّ يُنَادِي عَبْدِي مَا أَنْصَفْتَنِي أَذْكُرُكَ وَ تَنْسَى ذِكْرِي وَ أَدْعُوكَ إِلَى عِبَادَتِي وَ تَذْهَبُ إِلَى غَيْرِي وَ أَرْزُقُكَ مِنْ خِزَانَتِي وَ آمُرُكَ لِتَتَصَدَّقَ لِوَجْهِي فَلَا تُطِيعُنِي وَ أَفْتَحُ عَلَيْكَ أَبْوَابَ الرِّزْقِ وَ أَسْتَقْرِضُكَ مِنْ مَالِي فَتَجْبَهُنِي وَ أُذْهِبُ عَنْكَ الْبَلَاءَ وَ أَنْتَ مُعْتَكِفٌ عَلَى فِعْلِ الْخَطَايَا يَا ابْنَ آدَمَ مَا يَكُونُ جَوَابُكَ لِي غَداً إِذَا أَجَبْتَنِي

پيغمبر- صلّى اللَّه عليه و آله- فرمود:

هيچ روزى بر اولاد آدم نمى ‏گذرد مگر اينكه خداوند عزّ و جل مى ‏فرمايد: اى بنده من تو با من به انصاف عمل نمى ‏كنى من تو را ياد مى‏كنم و تو مرا فراموش مى‏نمايى. و تو را به سوى عبادت خود مى ‏خوانم و تو به سوى غير من مى‏روى و روزى مى‏دهم تو را از خزانه خودم و به تو امر مى‏كنم كه براى رضاى من صدقه دهى پس اطاعت مرا نمى‏كنى. و درهاى رزق را به روى تو مى‏ گشايم و از تو قرض مى‏خواهم تو مرا منع مى‏كنى. و بلاها را از تو دفع مى‏كنم و تو بر كارهاى خطا و گناه ثابت مانده‏اى. اى پسر آدم چه جواب به من مى‏دهى در فرداى قيامت در وقتى كه از تو سؤال كنم و تو بخواهى جواب دهى؟

(إرشاد القلوب إلى الصواب    ج‏1     ص : 49)

چهار خصلت بیماران

َ

قَالَ رَسُولُ اللَّه ص لِلْمَرِيضِ فِي مَرَضِهِ أَرْبَعُ خِصَالٍ يُرْفَعُ عَنْهُ الْقَلَمُ وَ يَأْمُرُ اللَّهُ الْمَلَكَ أَنْ يَكْتُبَ لَهُ نَوَالَ مَا كَانَ يَعْمَلُهُ فِي صِحَّتِهِ وَ تَسَاقَطَتْ ذُنُوبُهُ كَمَا يَتَسَاقَطُ وَرَقُ الشَّجَرِ وَ مَنْ عَادَ مَرِيضاً لَمْ يَسْأَلِ اللَّهَ تَعَالَى شَيْئاً إِلَّا أَعْطَاهُ وَ يُوحِي اللَّهُ تَعَالَى إِلَى مَلَكِ الشِّمَالِ لَا تَكْتُبْ عَلَى عَبْدِي مَا دَامَ فِي وَثَاقِي شَيْئاً وَ إِلَى مَلَكِ الْيَمِينِ أَنِ اجْعَلْ أَنِينَهُ حَسَنَاتٍ وَ أَنَّ الْمَرَضَ يُنَقِّي الْجَسَدَ مِنَ الذُّنُوبِ كَمَا يُنَقِّي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَ إِذَا مَرِضَ الصَّغِيرُ كَانَ مَرَضُهُ كَفَّارَةً لِوَالِدَيْه‏

 حضرت رسول فرموده است: كه براى مؤمن در مرضش چهار خصلت است: قلم از او برداشته مى‏شود و خدا بفرشتگان امر ميكند كه برايش بنويسند همان ثوابى كه در حال تندرستى انجام داده و گناهانش ميريزد آنچنان كه برگ درخت ميريزد و هر كس مريضى را ديدن كند از خدا چيزى نخواهد مگر اينكه باو ببخشد و خدا بفرشته دست چپ او فرمان ميدهد كه بر بنده من گناهى ننويسى تا زمانى كه در حفظ و نگهبانى من است و بفرشته دست راست دستور ميدهد كه نالش او را حسنه قرار ده، بيمارى بدن را از گناه خالى ميكند آنچنان كه دم آهنگر آهن را صاف ميكند و هر گاه بچه كوچك مريض شود كفاره گناه پدر و مادر باشد

إرشاد القلوب إلى الصواب    ج‏1     ص : 43

ماه رجب و نماز شب و لا اله ا لا الله

َ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ ص قَالَ صَلَاةُ اللَّيْلِ سِرَاجٌ لِصَاحِبِهَا فِي ظُلْمَةِ الْقَبْرِ وَ قَوْلُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَطْرُدُ الشَّيْطَانَ عَنْ قَائِلِهَا

و فرمود: نماز شب به صورت چراغى در قبر براى خواننده‏اش در مى‏آيد و هر كس لا اله الا اللَّه بگويد، شيطان از او دور شود
إرشاد القلوب إلى الصواب    ج‏1  .  ص : 187

چه کم هایی که زیاد است!

قَالَ‏پ الْإِمَامُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّادِقُ عَلَيْهِمَا السَّلَامُ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ لِأَصْحَابِهِ ذَاتَ يَوْمٍ: أَ رَأَيْتُمْ لَوْ جَمَعْتُمْ مَا عِنْدَكُمْ مِنَ الثِّيَابِ وَ الْآنِيَةِ  ثُمَّ وَضَعْتُمْ بَعْضَهُ عَلَى  بَعْضٍ أَ كُنْتُمْ تَرَوْنَهُ يَبْلُغُ السَّمَاءَ؟فَقَالُوا: لَا، يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ: يَقُولُ أَحَدُكُمْ إِذَا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ:  «سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ» «ثَلَاثِينَ مَرَّةً» فَهُنَّ يَدْفَعْنَ الْهَدْمَ وَ الْغَرَقَ، وَ الْحَرَقَ، وَ التَّرَدِّيَ فِي الْبِئْرِ، وَ أَكْلَ السَّبُعِ، وَ مِيتَةَ السَّوْءِ، وَ الْبَلِيَّةَ الَّتِي نَزَلَتْ عَلَى الْعَبْدِ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ، وَ هُنَّ الْمُعَقِّبَاتُ

از امام صادق عليه السّلام روايت شده است كه فرمود:
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در يك روزى به اصحابش فرمود: خبر دهيد مرا كه اگر همه لباسها و ظرفهايى كه نزد شماست جمع مى‏كرديد سپس آنها را بر روى هم مى‏گذاشتيد آيا پنداريد كه به آسمان مى‏رسيديد؟گفتند، نه، اى پيامبر خدا.

فرمود: يكى از شما كه از نمازش فارغ شد سى بار بگويد: «سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله إلّا اللَّه و اللَّه اكبر»

 [اين دعا]، ويرانى، غرق شدن، سوختن، سقوط در چاه، طعمه درندگان شدن، مردن بد و بلاى وارد بر بنده در اين روز را از او برطرف مى‏گرداند.
و اين دعاى تعقيبات نماز است.

« عَنْهُ الْبِحَارُ: 86/ 31 ح 36 وَ مُسْتَدْرَكِ الْوَسَائِلِ: 1/ 340 ح 1 وَ 2.».(الأربعون حديثا-نويسنده: شهيد اول- ص  50- الحديث الحادي و العشرون(21))

کمترینش بهشت است

عَنِ النَّبِيِّ صلی الله علیه و اله قَالَ :

مَنْ قَضَى لِمُؤْمِنٍ حَاجَةً قَضَى اللَّهُ لَهُ حَوَائِجَ كَثِيرَةً- أَدْنَاهُنَّ الْجَنَّة

 از پيغمبر (ص) فرمود: هر كه حاجت مؤمنى را برآورد خدا حوائج بسيار از او برآورد كه كمترشان بهشت است‏

(بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار    ج‏71    ص : 283   و قرب الاسناد ص 56 و 57.)

در گنجینه علم رو باز کن

جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ علیه السلام قَالَ :

الْعِلْمُ خَزَائِنُ وَ الْمَفَاتِيحُ السُّؤَالُ فَاسْأَلُوا يَرْحَمْكُمُ اللَّهُ فَإِنَّهُ يُؤْجَرُ فِي الْعِلْمِ أَرْبَعَةٌ السَّائِلُ وَ الْمُتَكَلِّمُ وَ الْمُسْتَمِعُ وَ الْمُحِبُّ لَهُم‏

امام ششم فرمود كه پدرم ميگفت :

علم خزينه‏ ها دارد كه كليدهايش پرسش است، بپرسيد خداوند شما را رحمت كند كه در باره علم چهار كس ثواب ميبرند پرسنده و پاسخ دهنده و شنونده و دوستان آنان.

(الخصال    ج‏1    ص : 244)

عمل به قصد دریافت ثواب

أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ :

مَنْ بَلَغَهُ شَيْ‏ءٌ مِنَ الثَّوَابِ عَلَى شَيْ‏ءٍ مِنْ خَيْرٍ فَعَمِلَهُ كَانَ لَهُ أَجْرُ ذَلِكَ وَ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و اله لَمْ يَقُلْه‏

.. امام صادق عليه السّلام فرمودند:

كسى كه بشنود كار خوبى فلان مقدار ثواب دارد و آن كار را انجام دهد، به آن ثواب خواهد رسيد؛ گرچه رسول خدا نيز آن را نگفته باشد.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال   ص : 132

انکس که خدا دوستش بدارد و انکس که مبغوض اوست

الْمُفَضَّلِ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع إِنَّ مَنْ قِبَلَنَا يَقُولُونَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِذَا أَحَبَّ عَبْداً نَوَّهَ بِهِ مُنَوِّهٌ مِنَ السَّمَاءِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ فُلَاناً فَأَحِبُّوهُ فَتُلْقَى لَهُ الْمَحَبَّةُ فِي قُلُوبِ الْعِبَادِ وَ إِذَا أَبْغَضَ اللَّهُ عَبْداً نَوَّهَ مُنَوِّهٌ مِنَ السَّمَاءِ إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ فُلَاناً فَأَبْغِضُوهُ قَالَ فَيُلْقِي اللَّهُ لَهُ الْبَغْضَاءَ فِي قُلُوبِ الْعِبَادِ قَالَ وَ كَانَ ع مُتَّكِئاً فَاسْتَوَى جَالِساً فَنَفَضَ يَدَهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ يَقُولُ لَا لَيْسَ كَمَا يَقُولُونَ وَ لَكِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا أَحَبَّ عَبْداً أَغْرَى بِهِ النَّاسَ فِي الْأَرْضِ لِيَقُولُوا فِيهِ فَيُوثِمَهُمْ وَ يَأْجُرَهُ وَ إِذَا أَبْغَضَ اللَّهُ عَبْداً حَبَّبَهُ إِلَى النَّاسِ لِيَقُولُوا فِيهِ لِيُوثِمَهُمْ وَ يُوثِمَهُ ثُمَّ قَالَ ع مَنْ كَانَ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ مِنْ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا ع أَغْرَاهُمْ بِهِ حَتَّى قَتَلُوهُ وَ مَنْ كَانَ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع فَلَقِيَ مِنَ النَّاسِ مَا قَدْ عَلِمْتُمْ وَ مَنْ كَانَ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى مِنَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمَا فَأَغْرَاهُمْ بِهِ حَتَّى قَتَلُوهُ

مفضل گويد: به امام صادق عليه السّلام عرض كردم گروهى قبل از ما بودند و آنها مى‏گفتند: هر گاه خداوند بنده‏اى را دوست بدارد كسى از آسمان فرياد مى‏زند اى مردم خداوند فلان شخص را دوست مى‏دارد شما هم او را دوست بداريد. در اين هنگام محبت او در دل مردم جاى مى‏گرفت و همه او را دوست مى‏داشتند، ولى هر گاه خداوند بنده‏اى را مورد بغض قرار مى‏داد باز از آسمان اشاره مى‏شد كه خداوند فلان شخص را دشمن مى‏دارد شما هم او را دشمن بداريد، و خداوند كينه او را در دل مردم مى‏گذاشت.
راوى گويد: امام عليه السّلام كه تكيه كرده بود از حال تكيه بيرون شد و در جاى خود نشست و سه بار با دست خود اشاره كرد و گفت: اين چنين نيست كه آنها مى‏گويند،پ بلكه خداوند هر گاه بنده‏اى را دوست بدارد مردم را نسبت به او مشغول مى‏كند تا مردم در باره او هر چه مى‏خواهند بگويند، در نتيجه مردم گناه مى‏كنند و او ثواب مى‏برد. ولى هر گاه خداوند بنده‏اى را مبغوض بدارد او را در نظر مردم محبوب مى‏كند تا در باره او هر چه بخواهند بگويند و در نتيجه هم مردم و هم آن شخص گناهكار به حساب مى‏آيند زيرا نسبت به آن در گفتار غلو مى‏كنند. بعد از آن فرمود: مگر كسى محبوب‏تر از يحيى بن زكريا بود مردم فريب خوردند و او را كشتند آيا كسى محبوب‏تر از على عليه السّلام بود كه مردم با او آن گونه رفتار كردند، آيا كسى مانند حسين بن على صلوات اللَّه عليه وجود داشت كه مردم فريب خورده او را به شهادت رساندند

معانى الاخبار ص 382 و بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار    ج‏68  ص : 370

هر کاری و هر کسی

عَنْ خَالِهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ ع عَنِ النَّبِيِّ صلی الله علیه و اله:

قَالَ وَعَظَنِي جَبْرَئِيلُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَحْبِبْ مَنْ شِئْتَ فَإِنَّكَ مُفَارِقُهُ وَ اعْمَلْ مَا شِئْتَ فَإِنَّكَ مُلَاقِيهِ

 امام صادق عليه السّلام از پدرانش از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله روايت می كند كه فرمود:
جبرئيل مرا موعظه كرد و گفت: اى محمد هر كس را مى‏خواهى دوست بدار كه از او جدا خواهى شد و هر چه مى‏خواهى انجام بده كه به آن خواهى رسيد.

(  بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏68، ص: 189و أمالى الطوسى ج 2 ص 203)

هدف آفرینش انسان

جعفر بن محمد بن عمارة عن أبيه قال : « سألتُ الصادقَ جعفرَ بن محمد (عليه السلام)فَقُلتُ له : لِمَ خلقَ اللهُ الخَلق » ؟ فقال : « إنّ اللهَ تبارَكَ وتَعالى لَم يَخلُقْ خَلقَه عَبَثاًوَلم يَترُكهُم سُدىً ، بَل خَلَقَهُم لاِظهار قُدرَتِهِ وَلَيكَلّفَهُم طاعَتَه ، فَيَستَوْجِبوا بِذلك رِضوانَه ; وَما خَلَقَهُم لِيَجلِبَ مِنهم مَنفَعةً ، وَلا لِيَدفَع بِهِم مَضرّةً ، بل خَلَقَهُم لِينفَعَهُم وَيوصِلَهم إلى نعيمِ الأبد ».
جعفر بن عماره از پدرش روايت مى كند كه گفت : « از حضرت صادق (عليه السلام)پرسيدم خدا انسان ها را براى چه هدفى آفريد » ؟ امام فرمود : « خداى بزرگ انسان را بيهوده نيافريد و باطل و بى جهت وا نگذاشت ، بلكه براى اظهار قدرتش آفريد و براى اين كه طاعتش را به آنان تكليف كند ، در نتيجه به خاطر طاعتش مستوجب رضايتش شوند ; و آنان را نيافريد تا از جانب آنان منفعتى جلب كند و زيان و خسارتى دفع نمايد ، بلكه آنان را آفريد تا سودى به آنان رساند و ايشان را به نعمت هاى ابد برساند » .
علل الشرايع : 1 / 9 ، باب 9 ، حديث 2 ; بحار الانوار : 8 / 313 ، باب 15 ، حديث 2 .

5 اثر یک کار

قالَ الاْمامُ الباقر - علیه السلام - :
« صِلِهُ الاْرْحامِ تُزَكّی الاْعْمالَ، وَ تُنْمِی الاْمْوالَ، وَ تَدْفَعُ الْبَلْوی، وَ تُیَسِّرُ الْحِسابَ، وَ تُنْسِیءُ فِی الاْجَلِ.»
 (تحف العقول، ص 218)
امام محمد باقر - علیه السلام - فرمود:
صله رحم نمودن موجب تزكیه اعمال و عبادات می شود، سبب رشد و بركت در اموال می گردد، بلاها، آفات و گرفتاری ها را دفع و بر طرف می نماید، حساب (قبر و قیامت) را آسان می گرداند و مرگ و أجل (معلّق) را تأخیر می اندازد.

بهشت نصیبتان

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ:  ثَمَنُ الْجَنَّةِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَر

حضرت صادق عليه السلام فرمود:

بهاى بهشت، گفتن « لا اله الا اللَّه و اللَّه اكبر» است.

الكافي ج‏2 ص : 517

درهای بهشت باز است

قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله: إذا زالت الشّمس فتحت أبواب السّماء، و أبواب الجنان و استجيب الدّعاء، فطوبى لمن رفع له عمل صالح.

از امام باقر عليه السّلام روايت شده است كه فرمود: پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله فرموده است:

چون آفتاب غروب كند، درهاى آسمان گشوده گردد و درهاى بهشت باز شود و دعا به اجابت رسد؛ پس خوشا به حال كسى كه عمل صالحش بالا رود.

                        مفتاح الفلاح في عمل اليوم و الليلة، ص: 179

اندوه بر طرف کن. طعام بده و سیراب کن تا خدا هم ....

 

سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام يَقُولُ : مَنْ نَفَّسَ عَنْ مُؤْمِنٍ كُرْبَةً نَفَّسَ اللَّهُ عَنْهُ كُرَبَ الْآخِرَةِ وَ خَرَجَ مِنْ قَبْرِهِ وَ هُوَ ثَلِجُ الْفُؤَادِ وَ مَنْ أَطْعَمَهُ مِنْ جُوعٍ أَطْعَمَهُ اللَّهُ ثِمَارَ الْجَنَّةِ وَ مَنْ سَقَاهُ شَرْبَةَ مَاءٍ سَقَاهُ اللَّهُ مِنَ الرَّحِيقِ الْمَخْتُوم‏

امام صادق علیه السلام می فرمایند:

 هر كس اندوهى‏ از دل مؤمنى بردارد خداوند در آخرت براى او اندوهى نگذارد، و او را از قبر با دلى آرام برانگيزد، و هر كس مؤمنى را طعام دهد، خداوند از ميوه‏هاى بهشت او را بخوراند، و هر كس بجرعه آبى او را سيراب كند، خداوند او را از شربتهاى سر بمهر بهشتى نصيب گرداند.

 ثواب الاعمال-ترجمه غفارى، ص: 149

خوبی یاد بده....احسنت

 

عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ علیه السلام قَالَ مُعَلِّمُ الْخَيْرِ يَسْتَغْفِرُ لَهُ دَوَابُّ الْأَرْضِ وَ حِيتَانُ الْبُحُورِ وَ كُلُّ صَغِيرَةٍ وَ كَبِيرَةٍ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَ سَمَائِه

‏ امام باقر عليه السّلام فرمود:

 براى آموزگارى كه خوبى به مردم بياموزد، و راه خير و صلاح زندگى را نشان دهد همه جنبندگان روى زمين و ماهيان درياها و هر كوچك و بزرگ و ريز و درشتى در زمين و آسمان خدا براى او طلب آمرزش كنند.

ثواب الاعمال، ص: 131

 

خواب پر حسنه

قال رسول الله صلى‏ ا لله ‏عليه‏ و‏آله : إذا قالَ الْعَبدُ عِندَ مَنامِهِ بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ يَقولُ اللّه‏: مَلائِكَتى! اُكتُبُوا بِالْحَسَناتِ نَفسَهُ إلَى الصَّباحِ؛

پيامبر اکرم صلی الله علیه و اله و سلم می فرمایند:

هر گاه بنده‏اى هنگام خوابش، بسم اللّه‏ الرحمن الرحيم بگويد، خداوند به فرشتگان مى‏گويد: به تعداد نفس‏هايش تا صبح برايش حسنه بنويسيد.

جامع الأخبار، ص 42

به سر انجام رسیدن کارها

پيامبر صلى‏ا لله‏عليه‏ و‏آله : قالَ اللّه‏ عَزَّوَجَلَّ... اِذا قالَ العَبدُ: «بِسمِ اللّه‏ الرَّحمنِ الرَّحيمِ» قالَ اللّه‏ ـ جَلَّ جَلالُهُ ـ : بَدَاَ عَبدى بِاسمى، وَ حَقٌّ عَلَىَّ اَن اُتـَمِّمَ لَهُ اُمورَهُ و اُبارِكَ لَهُ فى اَحوالِهِ؛

خداوند فرمود:

«... هرگاه بنده بگويد: بسم اللّه‏ الرحمن الرحيم، خداى متعال مى‏گويد: بنده من با نام من آغاز كرد. بر من است كه كارهايش را به انجام رسانم و او را در همه حال، بركت دهم».

عيون اخبار الرضا، ج 2، ص 269، ح 59

سه خصلت برای تقرب به خدا

قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع أَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَى مُوسَى ع أَنَّ عِبَادِي لَمْ يَتَقَرَّبُوا إِلَيَّ بِشَيْ‏ءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ ثَلَاثِ‏خِصَالٍ قَالَ مُوسَى يَا رَبِّ وَ مَا هُنَّ قَالَ يَا مُوسَى الزُّهْدُ فِي الدُّنْيَا وَ الْوَرَعُ عَنِ الْمَعَاصِي وَ الْبُكَاءُ مِنْ خَشْيَتِي قَالَ مُوسَى يَا رَبِّ فَمَا لِمَنْ صَنَعَ ذَا فَأَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَيْهِ يَا مُوسَى أَمَّا الزَّاهِدُونَ فِي الدُّنْيَا فَفِي الْجَنَّةِ وَ أَمَّا الْبَكَّاءُونَ مِنْ خَشْيَتِي فَفِي الرَّفِيعِ الْأَعْلَى لَا يُشَارِكُهُمْ أَحَدٌ وَ أَمَّا الْوَرِعُونَ عَنْ مَعَاصِيَّ فَإِنِّي أُفَتِّشُ النَّاسَ وَ لَا أُفَتِّشُهُم‏

امام صادق (ع) فرمود:

خدا عز و جل به موسى وحى كرد كه: بنده‏هايم به من تقرب نجستند به چيزى كه محبوب‏تر باشد نزد من از سه خصلت، موسى عرض كرد: پروردگارا! آنها چيستند؟فرمود: اى موسى! زهد در دنيا و ورع از نافرمانيها و گريه از ترس من، موسى عرض كرد: پروردگارا! هر كه اينها را به جا آورد چه پاداشى دارد؟ خدا عز و جل به موسى وحى كرد: اى موسى! اما زاهدان در دنيا، در بهشت باشند و آنان كه از ترس من گريه كنند، در مقام بالاترند و احدى با آنها شريك نباشد و اما آنها كه از نافرمانيها بپرهيزند، من كه همه مردم را بازرسى كنم، آنان را از بازرسى معاف دارم‏

الكافي    ج‏2    483

اثار گریه

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَا مِنْ شَيْ‏ءٍ إِلَّا وَ لَهُ كَيْلٌ وَ وَزْنٌ إِلَّا الدُّمُوعُ فَإِنَّ الْقَطْرَةَ تُطْفِئُ بِحَاراً مِنْ نَارٍ

فَإِذَا اغْرَوْرَقَتِ الْعَيْنُ بِمَائِهَا لَمْ يَرْهَقْ وَجْهاً قَتَرٌ وَ لَا ذِلَّةٌ فَإِذَا فَاضَتْ حَرَّمَهُ اللَّهُ عَلَى النَّارِ

وَ لَوْ أَنَّ بَاكِياً بَكَى فِي أُمَّةٍ لَرُحِمُوا

از امام صادق (ع)، فرمود:

چيزى نيست مگر اينكه پيمانه و وزنى دارد جز گريه كه يك قطره‏اش درياهائى از آتش را خاموش كند و چون ديده اشكين شود، چهره تيرگى و خوارى نبيند و چون اشك روان گردد، خدا آن را بر دوزخ حرام گرداند و راستى اگر در يك امتى يك گريان باشد، همه مورد ترحم واقع شوند

الكافي - ج‏2-ص 481

پاداش

 

قال الباقر علیه السلام:لَو یعلم المؤمن ما له فی اللمصائِب مِنَ الأجرِ، لَتَمَنّی أنّه یُقرَضُ بالمَقارِیض.

امام باقر علیه السلام می فرمایند:

اگر مومن میدانست که در مصیبت ها چه پاداشی دارد، آرزو می کرد که او را با مقراض ها قیچی کنند.

 بحارالانوار، ج81، ص192

مورد لعن خدا قرار نگیریم!!!

 

قال الصادق علیه السلام: لَعَنَ اللهُ قاطی سَبیلِ المعروفِ، الرَّجُلُ یصنَعُ إلیه المعروف فَیکفُره فَیَمنعُ صاحبَهُ مِن أن یَصنَعَ ذلکَ إلی غَیرِهِ

امام صادق علیه السلام می فرمایند:

خدا قطع کنندگان راه خیر را لعنت کند، کسی که به او خوبی می شود اما ناسپاسی می کند و در نتیجه نیکوکار را از احسان به دیگران باز می دارد.

من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۵۷

 

چه خدایی داریم ما

 

النبی الاعظم صلی الله علیه و آله : إنَّ المُسلمَ إذا غَلَبَهُ ضَعفُ الکِبر أمَرَ الله عَزّوجلَّ المَلک أن یکتُبَ لَهُ فی حالِهِ تلک مِثلَ ما کان یعملُ و هو شابُّ نَشیطُ صحیحُ

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می فرمایند:

هنگامی که ضعف پیری بر مسلمان غلبه کند خداوند به فرشته همراه او امر می کند در این حال هم اعمال (نیکی) را که در جوانی و شادابی و سلامت انجام می داد برایش بنویسد

کافی،ج۳،ص۱۱۳

لذت

 

قال رسول الله : یقول الله عز و جل: إذا کان َ الغالبُ علی العَبدِ الإشتغالَ بی جعلتُ بُغیَتَهُ وَ لَذَّتَهُ فی ذِکری

خداوند متعال می فرماید:

هر گاه دل مشغولی به من بر جان بنده غالب شد، مطلوب و لذت او را ذکر و یاد خود قرار می دهم.

کنزالعمال.ح۱۸۷۲

محزون کردن مومن

 

قال رسول الله صلی الله علیه و آله: مَن أحزنَ مؤمناً ثُمَّ أعطاهُ الدنیا لم یَکن ذلکَ کفّارتَهُ وَ لَم یؤجَر عَلَیهِ

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند:

هر که مؤمنی را اندوهگین کند و در مقابل، همه دنیا را به او بدهد، کفاره گناه او نبوده

و پاداشی بر کارش نمی بیند.

مستدرک الوسائل، ح۱۰۳۳۶