نور

عَنْ أَبِي جَعْفَر عليه  السلام:

إِنَّ الْمُؤْمِنَيْنِ إِذَا الْتَقَيَا وَ تَصَافَحَا أَدْخَلَ اللَّهُ يَدَهُ بَيْنَ أَيْدِيهِمَا فَيُصَافِحُ أَشَدَّهُمَا حُبّاً لِصَاحِبِهِ. 

هر گاه دو مؤمن با هم ملاقات مى‏كنند و با هم دست مى ‏دهند، خداوند سبحان، دستش را ميان دستهاى آن دو قرار داده، دست آن كسى را كه بيشتر نسبت به رفيقش محبت دارد، مى ‏فشارد

( عدة الداعي و نجاح الساعي  ص : 186)